Plebaan
Deze zondag zien we dat Jezus na de broodvermenigvuldiging zijn leerlingen in de boot dwingt (Mt. 14,22-33). Daarna zoekt Hij rust en stilte om met hoofd en hart bij God zijn Vader te zijn; even op retraite. Op de berg wil Hij luisteren naar wat de Geest Hem zegt; wat de Vader Hem opdraagt. We zien aan Jezus hoe belangrijk het is om je van tijd tot tijd los te maken, om niet op te gaan in je werk, hoe belangrijk ook.
Je kunt niet zeggen: “Mijn werken is bidden; als ik voor de mensen bezig ben, hoef ik niet naar de Kerk.” Jezus zelf heeft het nodig, dan hebben wij het tien keer meer nodig. Jezus toont ons hoe gebed en actie bij elkaar horen. Een biddende Jezus is geen afwezig type, geen wereldvreemd figuur. Hoe dichter Hij bij God zijn Vader is, des te dichter is Hij ook bij zijn leerlingen.
‘Wat u ook bedenkt aan tegenslag, aan angst, aan zwakheid en onvermogen, u kunt het in dit Evangelie een plaats geven’
Na zijn gebedswake komt Jezus naar hen toe. Hij is hen niet vergeten, Hij is in de Geest bij hen gebleven, al die tijd. Te voet over de zee komt Hij naar hen toe. De zee is een symbool en staat voor alles wat een mens aan problemen tegenkomt, inclusief de dood.
Dreigende golven, je dreigt ten onder te gaan, tegenwind die al je inspanningen tenietdoet. Krachten die ons te boven gaan, een dreigende dood. U mag het zelf invullen. Wat u ook bedenkt aan tegenslag, aan angst, aan zwakheid en onvermogen, u kunt het in dit Evangelie een plaats geven.
Dan komt Petrus. Is het impulsiviteit, overmoed, of toch vertrouwen? Als Jezus hem roept, zet hij een stap, gaat hij naar Jezus toe. Zolang hij zich richt op Jezus en luistert naar zijn stem, gaat het goed. Maar kijkt hij naar de hoge golven en luistert hij naar de stem van de stormwind, dan zinkt hij weg.
Zo vergaat het ook ons. Jezus toont ons dat de problemen die ons bedreigen ons niet verzwelgen als we ons blijven richten op Hem en luisteren naar zijn Woord. Wij kunnen de weg gaan waartoe Hij ons roept. Niet op eigen kracht, maar door de kracht van het geloof in Hem en het gebed. Het kruis, de last, de moeilijkheid, de zorg; Hij leidt ons erdoorheen.
We moeten weten dat Hij voor ons bidt, dat Hij in de Geest bij ons is, onze problemen ziet en ze al heeft voorzien. Soms moet Hij ons dwingen om die weg op te gaan. We moeten leren vertrouwen dat de weg die Hij wijst de juiste weg is. Hij brengt ons veilig naar de overkant, zelfs de dood heeft geen macht meer over Hem.
