“Zeg het ons, Maria, wat heb jij gezien?” Op paasmorgen is Maria Magdalena getuige van een weggerolde steen en een open graf. En juist die openheid, dat lege graf, wordt het begin van een ommekeer die de wereld voorgoed verandert.
God kiest Maria Magdalena, in die tijd doorgaans geen volwaardige getuige, om als eerste het paaslicht te zien. Zij, die zozeer heeft liefgehad, mag ook als eerste de vreugde van de verrijzenis ervaren. Zo werkt God: verrassend, bevrijdend, onthutsend.
Zoals Paulus schreef: “Denkt maar aan uw eigen roeping. Naar menselijke maatstaf waren er niet velen geleerd, niet velen machtig, niet velen van hoge afkomst. Nee, wat voor de wereld dwaas is, heeft God uitverkoren, om de wijzen te beschamen; wat voor de wereld zwak is, heeft God uitverkoren, om het sterke te beschamen” (1 Kor. 1,26-27).
God roept en verkiest zijn getuigen onder hen die in hun leven hebben ervaren dat voor Hem niets onmogelijk is. God rolt stenen weg waar wij alleen muren en doodlopende wegen zien.
De verrijzenis laat zich niet vatten in woorden of bewijzen - ze moet beleefd worden, gezien, gevoeld
Maria rent vervolgens naar de leerlingen. Ze weet: dit nieuws kun je niet voor jezelf houden. “Wat heb je gezien?” vragen we haar. “Het graf van Christus dat leeg was, de glorie van Hem die leeft, engelen als getuigen, de zweetdoek en het doodskleed.”
Het getuigenis van Maria zet Petrus en de geliefde leerling in beweging. Ze haasten zich naar het lege graf. Geloof begint hier niet met een bewijs, maar met het ontvangen van een getuigenis en het vertrouwen in wat je niet ziet. Zoals ook wij in ons leven soms eerst een leegte, verlies en onzekerheid ervaren, en pas later beseffen dat juist daar ruimte is ontstaan voor iets nieuws.
Wijlen bisschop Harrie Smeets zei: “Over Pasen kun je eigenlijk niet preken.” De verrijzenis is geen theorie die je kunt leren. Ze laat zich niet vatten in woorden of bewijzen. Ze moet beleefd worden, gezien, gevoeld. Dat gebeurt wanneer je geraakt wordt door iemand zoals Maria, Petrus en Johannes, die zelf getuigen werden van de overwinning op de dood, en dit durfden door te geven.
Ook in jouw leven rolt God stenen weg: van verdriet, twijfel, schuld of uitzichtloosheid. Pasen draagt de belofte dat Christus in staat is te openen wat vastzit en ruimte te maken voor hoop. Ook wij worden uitgenodigd om ons in deze paastijd door God te laten verrassen en het lege graf te durven zien en te geloven, ook als we niet alles begrijpen. Christus leeft en wie met Hem op weg durft te gaan, zal ontdekken dat het lege graf geen eindpunt is. Het is het begin van iets dat je leven voorgoed verandert.
