Priester te Utrecht
In de lezingen van deze zondag verschijnt voor ons een prachtig panorama. Allemaal dankzij het woord “wijngaard” uit Matteüs 21, wat natuurlijk doet denken aan heerlijke wijn, en bovennatuurlijk aan Jezus de wijnstok en God de Vader als wijngaardenier.
Vanuit al die wijnvelden en berghellingen schouwen we rond over de aarde en omhoog naar de hemel en jubelen het Zonnelied van Franciscus van Assisi: “O, zon en maan; o, aarde en hemel, alle mensen en volken, prijst uw Schepper en Heer.”
Maar helaas, wanneer wij luisteren naar de lezing van Jesaja en vervolgens tussenpsalm 80 zingen, vermindert onze vreugde over Gods schitterende schepping. Dan worden wij in verwarring gebracht door tegengestelde teksten over het tragisch lot van Israël in Assyrische ballingschap.
Enerzijds laat Jesaja God vol liefde zeggen: “Wat had Ik nog meer kunnen doen voor mijn wijngaard, dat ik niet gedaan heb?” (5,4). Anderzijds roept de psalmist beschuldigend naar diezelfde God: “Gij hebt uit Egypte een wijnstok gerooid. Waarom hebt u dan de omheining van uw wijngaard vernield?” (80,13).
Als we vandaag naar de toestand van de Nederlandse Kerk kijken, naar de aantallen gelovigen en de gesloten kerkgebouwen, worden wij dan vrolijker? Dan zien wij ook, om met Jesaja te spreken, “wilde vruchten in plaats van druiven; een kaalgevreten, platgetrapte wijngaard”. Laten we daarom met de psalmist smekend roepen: “God van de hemelse machten, kom toch terug, zie neer vanuit uw hemel, zorg voor deze wijnstok! Breng ons herstel in het licht van uw aanschijn!”
Maar laten we in hemelsnaam niet droefgeestig worden. Integendeel! Blader maar in de kerkgeschiedenis en ontdek op de meest uitgedroogde velden onverwacht nieuwe wijnstokken, groeiend en bloeiend door het goddelijke sap van de genade.
Als we de historische bladzijde van 4 oktober opslaan, dan zien we de unieke gestalte van Franciscus verschijnen. Heel het stadje Assisi was rond 1200 katholiek, maar desondanks dor en droog. Totdat de jeugdige levensgenieter Franciscus met hart en ziel kiest voor God als zijn Vader en voor Jezus als zijn Heer. En zie, korte tijd later bloeit het stadje op.
‘Blader maar in de kerkgeschiedenis en ontdek op de meest uitgedroogde velden onverwacht nieuwe wijnstokken’
Steeds meer jonge mannen en vrouwen kiezen voor Christus: tientallen, honderdtallen, duizendtallen; in Italië, in Europa, in Jeruzalem, ja overal. Wat een wijngaard, wat een vruchten! God, op U vertrouwen wij!
