Voor de 63ste Wereldgebedsdag voor Roepingen, die op zondag 26 april 2026 wordt gevierd – de zondag van de Goede Herder – vraagt paus Leo XIV jongeren en de hele Kerk om roeping niet in de eerste plaats als een opdracht van buitenaf te zien, maar als een innerlijke ontdekking van Gods liefdevolle gave.
In de boodschap, getiteld ‘De innerlijke ontdekking van de gave van God’, legt de paus de nadruk op stilte, gebed en innerlijk leven als sleutel om de roep van God te kunnen herkennen. “Roeping is een intieme dialoog met Hem die roept”, schrijft hij, “in het soms oorverdovende lawaai van de wereld.”
Het beeld van Christus als de Goede Herder uit het Johannesevangelie staat centraal in zijn tekst. De paus verwijst naar Jezus als de “mooie herder” die zijn leven geeft voor zijn schapen. Wie Hem volgt, zo stelt hij, ontdekt dat het leven zelf “werkelijk mooi” kan zijn.
Die schoonheid is volgens de paus niet oppervlakkig of esthetisch, maar een innerlijke verandering. Hij verwijst daarbij naar de Russische theoloog Pavel Florenskij, die stelt dat heiligheid niet alleen goedheid voortbrengt, maar ook een “geestelijke schoonheid” die zichtbaar wordt in een leven met Christus.
Een belangrijk deel van de boodschap gaat over de noodzaak van innerlijke stilte. Aan de hand van figuren als de heilige Augustinus en de jonge Samuël illustreert de paus dat God niet luid en dwingend spreekt, maar in de diepte van het hart.
“Keer terug in jezelf, in het innerlijk van de mens woont de waarheid”, citeert hij Augustinus. Volgens Leo XIV is roeping daarom geen theoretisch idee, maar een persoonlijke ontmoeting die het leven verandert.
Die ontmoeting vraagt om ruimte: gebed, stilte, eucharistische aanbidding en betrokkenheid in het kerkelijk leven. “Alleen wie stilstaat, luistert, bidt en zijn blik op Christus richt, kan met vertrouwen zeggen: met Hem kan het leven werkelijk mooi zijn.”
Roeping is volgens de paus ook een weg van vertrouwen. Hij verwijst naar de heilige Jozef, die ondanks onzekerheid en duisternis toch zijn vertrouwen stelde in Gods plan. Dat vertrouwen is volgens hem heel belangrijk om een roeping niet alleen te ontdekken, maar ook vol te houden.
‘In het innerlijk van de mens woont de waarheid’
Een roeping is daarbij geen vast eindpunt, maar een proces van groei en rijping. Aan de hand van het beeld van de wijnstok en de ranken (Joh. 15) schrijft hij dat een leven in roeping zich ontwikkelt door verbonden te blijven met Christus en door begeleiding van anderen.
Paus Leo richt zich in het bijzonder tot jongeren. Hij roept hen op om tijd te maken voor stilte, het Woord van God te lezen en actief deel te nemen aan het sacramentele leven van de Kerk. In die houding, zo stelt hij, kan een roeping naar het huwelijk, priesterschap, religieus leven of een andere vorm van toewijding zichtbaar worden.
Tegelijk legt hij verantwoordelijkheid bij de hele Kerk: gezinnen, parochies, religieuze gemeenschappen en opvoeders moeten volgens hem “gunstige condities” scheppen waarin roepingen kunnen groeien.
De boodschap eindigt met een uitnodiging om het innerlijk leven te koesteren als plaats van ontmoeting met God. Maria wordt daarbij genoemd als voorbeeld van iemand die Gods gave in stilte en vertrouwen heeft ontvangen.
“Sta stil, luister, vertrouw je toe”, schrijft de paus. “Zo zal de gave van uw roeping rijpen, u gelukkig maken en overvloedige vruchten dragen voor de Kerk en de wereld.”
