Wolven, geitjes, leeuwen en koeien die vredig dikke vrienden zijn: het visioen dat de profeet Jesaja ons deze zondag voorschotelt, lijkt wel een sprookje. Toch moeten we deze hoop op onwaarschijnlijke vrede serieus nemen, zeker in de Advent.
Jesaja schrijft: “Dan huist de wolf bij het lam, vlijt de panter zich neer naast het geitje, grazen tezamen het kalf en het leeuwenjong, koe en berin hebben vriendschap gesloten en de leeuw vreet hooi met het rund. De baby speelt bij het hol van de adder, en het kleine kind steekt zijn handje in het nest van de slang!” ( Jes. 11,1-10).
Deze gelijkenis is geen dierenvertelling, de Bijbel is geen sprookjesboek. Dit gaat over mensen, steden en volken, over machten die zich gedragen als een wolf, een panter, een leeuw, een berin, een slang.
Wat ziet Jesaja? Ze zijn niet langer bloeddorstig, ze verscheuren de kleinen en de weerlozen niet meer, de slang spuit zijn dodelijke gif niet meer door leugen en bedrog. Aartsvijanden sluiten vriendschap, kinderen zijn veilig.
Jesaja zegt: “Dan zondigt niemand meer, doet niemand meer kwaad op heel mijn heilige berg, maar zal de hele aarde vervuld zijn met liefde tot God”. Dat een nieuwe liefde en vrede de aarde overspoelt en de harten vervult, is dat niet onze hoop en verlangen op weg naar Kerstmis?
Liefde tot God, eerbied voor Gods schepping, zorg voor Gods kinderen, respect voor Gods geboden, achting voor God als onze Schepper; als dát de aarde overspoelt en de harten van de mensen vervult…
Jesaja dacht hierbij aan een nazaat van David: “De geest van de Heer zal op hem rusten, de geest van wijsheid en verstand, de geest van raad en heldenmoed, de geest van liefde en vreze des Heren, en deze vreze des Heren zal hij uitstralen”.
De weg van Jezus is je kruis opnemen, het kwaad verdragen en overwinnen met liefde, zondaars vergeven en je eigen tekorten onder ogen durven zien.
Dit zien we in Jezus. Met Gods Geest wil Hij ons allen vervullen. De komst van de Messias vieren we in de Advent, want Hij blijft ons te hulp komen.
Het hoogtepunt was dat Hij zijn Zoon zond. Maar ook nu blijft God ons te hulp komen door zijn Zoon, in de Kerk, door zijn Woord en sacramenten en door allen die Hij nu zendt.
Verlangen wij naar de vervulling van dat visioen, dat die panter en die leeuw, die beer en die slang getemd zijn en in vrede leven met alle kwetsbaren op aarde? Daarin is Jezus onze weg. Zijn weg is je kruis opnemen, het kwaad verdragen en overwinnen met liefde, zondaars vergeven en je eigen tekorten onder ogen durven zien, vergeving vragen en er steeds opnieuw weer aan werken.
Wie die weg gaat met Jezus, leert de wolf en de panter, de leeuw, de berin en de slang in zichzelf te temmen. Zo realiseert God zijn koninkrijk. Luisteren naar Jezus en Hem navolgen brengt de vervulling van het visioen in ons leven en in onze wereld.
