Waarom liep de Samaritaan niet door? En waarom vraagt Jezus hetzelfde van ons? Een bezinnende overweging over barmhartigheid en mededogen.
Komende zondag lezen we het Evangelie van de barmhartige Samaritaan (Lc. 10,25-37). U weet wel, over die priester en leviet die doorliepen, terwijl een Samaritaan zich over het slachtoffer ontfermde. Die priester en die leviet hadden ongetwijfeld zwaarwegende redenen waardoor ze met een boog om de mishandelde man heen liepen.
Bijvoorbeeld: wie loopt er dan ook zonder lijfwacht, met zoveel bezittingen, over zo’n verlaten weg? Dat is toch vragen om problemen! En ja, alles ligt uiteindelijk in Gods hand, dus als God het toelaat dat die man wordt beroofd en doodgaat, zal dat wel een straf voor zijn zonden zijn.
Bovendien zijn zij op weg naar de tempel, dan mag je niet met bloed in aanraking komen. Ook is hun geld afgemeten en hebben ze vooral tempelgeld bij zich, dat kun je echt niet besteden aan iemand die overvallen is. Et cetera.
Wij mensen kunnen altijd argumenten vinden om iets niet te doen, om niet barmhartig te zijn, redelijke argumenten zelfs, begrijpelijke argumenten, meestal ook acceptabele argumenten volgens de tijdgeest.
Jezus nodigt ons uit om dat prijs te geven wat ons weerhoudt om barmhartig te zijn.
Jezus wil dat allemaal doorbreken vanuit Gods barmhartigheid. Hijzelf is de barmhartige Samaritaan bij uitstek. Alles heeft Hij voor ons gegeven. Hij heeft zijn rustige leven in Nazareth prijsgegeven, zijn eer en aanzien en het kruis gedragen voor ons.
In de parabel van de barmhartige Samaritaan zien we dat barmhartigheid je iets kost. Deze man uit Samaria betaalt de kosten uit eigen zak. Ook hij, deze buitenlander, deze vreemdeling, had allerlei argumenten kunnen vinden om verder te lopen. Maar hij kon niet doorlopen, hij werd getroffen door de aanblik van die man.
Zijn innerlijk keerde zich om, zijn hoofd, zijn hart, ja, heel zijn wezen werd er draaierig van. Als hijzelf daar een uur eerder had gelopen, had hij daar gelegen. Dit slachtoffer is beroofd en mishandeld, in zijn plaats. Als hijzelf daar had gelegen, was hij nu alles kwijt geweest en had hij meer dood dan levend daar gelegen.
Wat maakt tijd nu nog uit, wat maakt wat bloed aan zijn kleed en op de ezel nu nog uit, wat maken die paar geldstukken nu nog uit. Zijn eigen leven hing aan een zijden draadje. Hij zal zich inzetten om deze man het leven te redden.
Het is dus maar net welke argumenten je hanteert en dat hangt ervan af waar je hart is. Jezus roept op tot barmhartigheid. Jezus nodigt ons uit om dat prijs te geven wat ons weerhoudt om barmhartig te zijn; wat ons hindert om Hem na te volgen, wat ons tegenhoudt om werkelijk kind van God te zijn.
Jezus is onze naaste geworden. Hij vertelt over de barmhartige Samaritaan en roept ons op om naaste te zijn.
