Deken
Jozef wordt bezocht door een engel die hem geruststelt: hij kan gewoon met Maria trouwen, want het kind dat ze draagt heeft een bijzondere Vader. Die geruststelling mogen wij ook voelen: God heeft altijd de touwtjes in handen.
Een week voor Kerstmis horen we woorden die een grote kracht dragen. “Wees niet bevreesd Maria als uw vrouw te aanvaarden, want wat in haar is verwekt is van de Heilige Geest” (Mt. 1,20).
Het zijn woorden die komen op het moment dat Jozef met zijn leven worstelt. Zijn plannen lijken weggevallen, zijn toekomst onzeker geworden. Hij wil het goede doen, maar het leven loopt anders dan hij had verwacht. Juist daar, in zijn zoeken en aarzelen, spreekt God.
“Wees niet bevreesd” is geen verwijt maar een uitnodiging. Het is een aansporing om niet weg te lopen voor wat ingewikkeld is, om niet terug te deinzen voor wat je niet kunt verklaren.
“Want wat in haar is verwekt is van de Heilige Geest”: Jozef hoeft niet te vrezen. Niet alleen omdat God bij hem zal zijn, maar ook omdat dit alles uit God zelf voortkomt.
Het is geen toevallige samenloop van omstandigheden, geen situatie waarin God achteraf bij moet springen, maar een weg die God zelf begint omdat Hij een groter plan ziet dan wij kunnen overzien.
Ook wij kennen zulke momenten. Het leven verandert, zekerheden verschuiven, er komen zorgen op ons af waar we geen grip op hebben. Soms blijven we net als Jozef stilstaan en vragen we ons af hoe het verder moet.
En dan fluistert God opnieuw die woorden in ons hart: wees niet bevreesd. Durf te blijven staan in wat moeilijk is. Durf te geloven dat er iets van de Heilige Geest groeit waar jij het nog niet kunt zien.
Daarom noemen zowel de profeet als het Evangelie de naam die het kind zal dragen: Immanuel, God met ons (Jes. 7,14; Mt. 1,23). Die naam zegt alles. Het is de kern van Gods boodschap aan Jozef én aan ons: dat God aanwezig is, ook wanneer wij het niet zien of begrijpen.
Jozef zet één stap vooruit, niet omdat al zijn vragen zijn verdwenen, maar omdat hij gelooft dat God met hem meegaat.
Dat is de belofte van Advent. Niet wij die proberen God te bereiken, maar God die naar ons toe komt. Niet wij die eerst alles moeten begrijpen, maar Hij die zich laat vinden in het eenvoudige, het verborgene, het dagelijkse, maar bovenal in alles wat we als onmogelijk beschouwen.
Jozef, de rechtvaardige, laat ons zien wat echt vertrouwen is. Hij hoort de woorden van de engel en hij handelt ernaar. Hij zet één stap vooruit, niet omdat al zijn vragen zijn verdwenen, maar omdat hij gelooft dat God met hem meegaat.
Misschien is dat vandaag ook voor ons de weg. Eén stap zetten in geloof, in vertrouwen. Want waar God met ons is, daar hoeft de angst niet het laatste woord te hebben.
