Op 7 november vieren we het hoogfeest van de heilige Willibrord, patroon van de Nederlandse kerkprovincie. Hij kwam uit een ander land, als een vreemdeling, maar bracht onze streken het grootste geschenk dat er is: het Evangelie van Jezus Christus.
Hij trok hierheen als missionaris, zoals ook hijzelf het geloof eens had ontvangen van andere verkondigers uit verre landen. Zo laat Willibrord zien dat geloof altijd een gave is die we ontvangen én doorgeven.
Missionaris zijn is onlosmakelijk verbonden met het ontvangen van het geloof: wie echt gelooft, voelt ook de drang om dat geloof te delen. Hij was, om met Jesaja te spreken, die “vreugdebode die vrede meldt, die zegt: Uw God regeert” (Jes. 52,7).
Willibrord wist zich uitverkoren door God om Christus te verkondigen en stelde zijn leven beschikbaar voor deze roeping, zoals de eerste apostelen. Zoals Jezus zegt: “Gaat dus en maakt alle volkeren tot mijn leerlingen” (Mt. 28,19). Hij trok rond, vaak in barre omstandigheden, maar gedragen door de belofte van de Heer: “Ik ben met u, alle dagen” (Mt. 28,20).
Geloof is niet iets alleen voor jezelf, niet slechts een bron van persoonlijke troost of geluk. Het is altijd intrinsiek verbonden met de roeping om het met anderen te delen. Willibrord herinnert ons eraan dat het geloof bedoeld is om buiten de muren van de Kerk te klinken, in onze woorden, daden en omgang met anderen.
De brief aan de Hebreeën spoort ons aan: “Gedenkt uw leiders die u het eerst het woord van God verkondigd hebben; neemt een voorbeeld aan hun geloof” (Hebr. 13,7). Laten we niet alleen Willibrord gedenken maar ook al die mensen die in ons eigen leven het geloof hebben doorgegeven.
Toen we klein waren hebben onze ouders en grootouders, catechisten, pastoors en kapelaans ons ook over Jezus verteld en met ons gebeden. Zij waren de eerste getuigen die ons hebben geholpen om te geloven. Laten we ook voor hen danken, die vaak in stilte het vuur van het Evangelie levend hebben gehouden.
Onze tijd heeft opnieuw mensen nodig die vreugdeboden zijn, die vrede brengen, die laten zien dat “God regeert” (Jes. 52,7) – niet door macht, maar door liefde. Als wij, ieder op onze plaats, die boodschap uitdragen, dan wordt ook vandaag zichtbaar wat Jesaja heeft gezegd: “Alle grenzen der aarde hebben het heil van onze God aanschouwd” (Jes. 52,10).
Moge de heilige Willibrord ons daartoe inspireren: dat wij dragers zijn van het geloof dat hij eens heeft gezaaid – niet alleen met woorden, maar met een leven dat getuigt van de vreugde van het Evangelie.
