<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Inspiratie

Paus blikt terug op de WJD: jonge christenen zijn het gist van de wereld

KN Redactie 31 januari 2019
image
Paus Franciscus arriveert voor het slotweekend van de WJD in Panama. CNS Photo - Paul Haring

Tijdens de algemene audiëntie van 30 januari blikte paus Franciscus terug op de Wereldjongerendagen in Panama.

Beste broeders en zusters, goedemorgen!

Vandaag wil ik met jullie stilstaan bij het apostolisch bezoek dat ik de afgelopen dagen bracht aan Panama. Ik nodig jullie uit om samen met mij de Heer te bedanken voor deze genade die Hij de Kerk en het volk van dit geliefde land heeft willen schenken. Ik dank de president van Panama en de andere autoriteiten en de bisschoppen; en ik dank alle vrijwilligers – er waren er heel veel – voor hun warme en broederlijke ontvangst. Zo’n zelfde ontvangst kregen we van de mensen die overal kwam toegesneld om ons met groot geloof en enthousiasme te begroeten.

Een ding heeft me erg getroffen: dat de mensen hun kinderen optilden. Als ik langskwam in de pausmobiel tilde iedereen zijn kinderen op. Alsof ze wilden zeggen: “Kijk, dit is mijn trots, dit is mijn toekomst!”. Ze lieten de kinderen zien, en het waren er heel veel! En de vaders en moeders waren trots op hun kind. Ik dacht: wat een waardigheid schuilt er in die handeling, en hoe veelzeggend is dit ten opzichte van de demografische winter die we in Europa beleven! De trots van die gezinnen zijn hun kinderen. De kinderen zijn hun garantie voor de toekomst. De demografische winter, zonder kinderen, is zwaar!

Feest voor Centraal-Amerika

De reden voor deze reis waren de Wereldjongerendagen. De ontmoetingen met de jongeren werden afgewisseld met andere ontmoetingen: met de autoriteiten, de bisschoppen, jonge gevangenen, de religieuzen en een gezinshuis. Al die ontmoetingen werden als het ware ‘besmet’ en ‘vermengd’ met de vreugdevolle aanwezigheid van de jongeren: een feest voor hen en een feest voor Amerika. Maar ook voor heel Centraal-Amerika, dat getekend is door zoveel ellende en snakt naar hoop en vrede, en ook naar gerechtigheid.

Deze Wereldjongerendagen werden voorafgegaan door de ontmoeting van de jongeren van inheemse en Afro-Amerikaanse volkeren. Een mooie geste: de inheemse jongeren en de Afro-Amerikaanse jongeren hebben vijf dagen van ontmoeting gehad. In die regio wonen heel veel van deze jongeren. Zij hebben de deur geopend naar de Wereldjongerendagen. Het was een belangrijk initiatief dat nog beter het veelkleurige gezicht van de Kerk in Latijns-Amerika heeft laten zien: Latijns-Amerika is een mix van etnische groepen.

Mariaal stempel

Met de komst vervolgens van groepen uit de hele wereld ontstond er een grote symfonie van gezichten en talen, iets dat zo eigen is aan dit evenement. Het zien van al die vlaggen die naast elkaar wapperen, in de handen van jongeren die zo blij zijn elkaar te ontmoeten, is een profetisch teken; een teken dat recht ingaat tegen de huidige treurige tendens van conflictueus nationalisme, dat muren optrekt en zich afsluit voor het universele, voor de ontmoeting tussen volkeren. Het is een teken dat jonge christenen in deze wereld het gist van de vrede zijn.

Er was een stevig Mariaal stempel op deze WJD gedrukt, want het thema ervan werd gevormd door de woorden van de Heilige Maagd aan de Engel: “’Zie de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar uw woord” (Lc. 1, 38). Het was heel krachtig om deze woorden te horen uitspreken door vertegenwoordigers van de jongeren van de vijf continenten en vooral om ze door hun gezichten heen te zien oplichten. Zolang er nieuwe generaties zijn die ‘kijk, hier ben ik’ tegen God zeggen, zolang zal er een toekomst in de wereld zijn.

School van het christelijk leven

Een van de etappes van de WJD is altijd de Kruisweg. Met Maria achter Jezus aan wandelen die het kruis draagt, is de school van het christelijk leven: daar leer je de geduldige, kalme, concrete liefde. Ik ga iets opbiechten: ik vind het heel fijn om de kruisweg te lopen, want je gaat dan met Maria achter Jezus aan. En ik draag altijd een kleine kruisweg bij me die een heel apostolisch iemand me in Buenos Aires heeft gegeven, om die op elk moment te kunnen doorlopen. En als ik even de tijd heb, pak ik die erbij en volg ik de Kruisweg.

Ga ook de Kruisweg, want het is met Maria Jezus volgen op de weg van het kruis, waar Hij zijn leven heeft gegeven voor ons, voor onze verlossing. Op de Kruisweg leer je de geduldige, kalme en concrete liefde. In Panama droegen de jongeren met Jezus en Maria het gewicht van de omstandigheden van al die broeders en zusters die in Centraal-Amerika en in de rest van de wereld te lijden hebben. Onder hen zijn talloze jonge slachtoffers van slavernij en armoede. In die zin was de boeteviering die ik in een heropvoedingstehuis voor jongeren heb gevierd heel betekenisvol, net als mijn bezoek aan het gezinshuis ‘De barmhartige Samaritaan’ waar mensen met Hiv/Aids worden opgevangen.

Hoogtepunt

Het hoogtepunt van de WJD en van mijn reis waren de avondwake en de slotmis met de jongeren. Een veld vol met jongeren die deelnamen aan de avondwake, er hebben geslapen en er om acht uur ’s morgens de Mis bijwoonden. Tijdens de avondwake is de levende dialoog hernieuwd met alle jongeren, die zo enthousiast zijn, maar ook in staat zijn om stil te zijn en te luisteren. In het begin vol enthousiasme en vervolgens luisterden ze en baden ze in stilte.

Ik heb hen Maria voorgehouden als degene die, in haar kleinheid, meer dan wie dan ook de wereldgeschiedenis heeft ‘beïnvloed’. We hebben haar ‘Gods influencer genoemd, de ‘beïnvloeder’. Haar ‘jawoord’ werd weerspiegeld in de mooie en krachtige getuigenissen van een aantal jongeren.

Het heden van de Kerk

Op zondagochtend was er de grote slotmis, de Verrezen Christus met de kracht van de Heilige Geest. Daar heb ik opnieuw met de jongeren over de wereld gesproken en ik heb ze opgeroepen om het Evangelie vandaag te leven, want de jongeren zijn niet ‘de toekomst’, nee ze zijn het heden voor de toekomst. Ze zijn niet ‘de tussentijd’, maar het heden, het vandaag van de Kerk en van de wereld.

En ik heb een appel gedaan op de verantwoordelijkheid van de volwassenen, opdat het de nieuwe generaties niet zal ontbreken aan onderwijs, werk, gemeenschap en gezin. Dat is het sleutelprobleem op dit moment in de wereld, dat deze dingen ontbreken. Onderwijs: scholing dus. Werk: zoveel jongeren zonder baan. Gemeenschap: dat ze zich welkom voelen, in het gezin, in de samenleving.

‘Meevoelen met de Kerk’

De ontmoeting met alle bisschoppen van Centraal-Amerika was voor mij een bijzonder troostrijk moment. Samen hebben we ons laten onderrichten door het getuigenis van de heilige bisschop Oscar Romero, om steeds beter te leren ‘meevoelen met de Kerk’ – dat was zijn bisschopsmotto -, in de nabijheid van de jongeren, de armen, de priesters, met het heilige en gelovige volk van God.

Van grote symbolische waarde was de inwijding van het altaar van de gerestaureerde kathedraal van Santa Maria La Antigua in Panama. Die was zeven jaar dicht voor restauratie. Een teken van hervonden schoonheid, eer aan God en voor het geloof en het feest van zijn volk. Met het heilig oliesel waarmee het altaar werd ingewijd, worden ook de dopelingen, de vormelingen, de priesters en de bisschoppen gezalfd.

Dat de familie van de Kerk, in Panama en in de hele wereld, steeds weer nieuwe vruchtbaarheid mag ontvangen van de Heilige Geest, opdat de pelgrimage van de jonge, missionaire leerlingen van Jezus Christus mag voortgaan en zich mag verspreiden over de hele aarde. (Vert. SK)