Soms gaan pareltjes met vertraging fonkelen. De tragikomische en ontroerende kleianimatie Mary and Max dateert al uit 2009. Maar dankzij het recente succes van Memoir of a Snale, eveneens een stop-motionanimatie van de Australische filmmaker Adam Elliot, is ook Mary and Max nu eindelijk in de Nederlandse filmzalen te zien.
Het is 1976. Mary is een achtjarig meisje dat in Australië woont. Ze is eenzaam. Ze wordt gepest omdat ze een “poepkleurige” moedervlek op haar gezicht heeft zitten. Haar wonderlijke ouders (vader bindt touwtjes aan theezakjes in een fabriek en moeder steelt en is verslaafd aan sherry) besteden nauwelijks aandacht aan haar. Mary leeft in haar eigen wereld, wil trouwen met iemand die Earl Grey heet (haar favoriete theesmaak) en houdt van chocolade en animatieserie The Noblets.
Aan de andere kant van de wereld, in New York, leeft de 44-jarige, Joodse Max. Ook hij is eenzaam. Max heeft het syndroom van Asperger en kan moeilijk zijn weg vinden in de drukke, onnavolgbare wereld om hem heen. Hij heeft een vis, bezoekt praatclub ‘De anonieme overeters’ en… houdt van chocolade en The Noblets.
Hun paden kruisen wanneer Mary in haar strijd tegen de eenzaamheid een willekeurig persoon in Amerika uit het telefoonboek plukt en deze een brief stuurt. “Het zou geweldig zijn wanneer je mijn vriend wordt”, zo schrijft ze. Het is het begin van een jarenlange (waargebeurde!) penvriendschap. Een eerlijke, soms ook schrijnende briefwisseling vol wonderlijke en soms discutabele wetenswaardigheden, ontwikkelingen en ontboezemingen.
Max and Mary: het is geen vrolijke, kleurrijke beeldparade met goede afloop. Zeker niet. De weliswaar prachtige beelden worden getoond in grauw bruin en grijs, de grappen en passerende kwesties zijn zeker komisch, maar ook pijnlijk, zwart, gelaagd en vilein. De stemacteurs leveren, onder aanvoering van de inmiddels overleden Philip Seymour Hoffman als Max, een topprestatie.
Max and Mary is geen film die geschikt is voor (jonge) kinderen. Met eenzaamheid als centraal thema (en onderwerpen als verslaving en suïcide niet schuwend) vertelt de film een verhaal over de imperfecties van de mens, de hobbels van het leven en bovenal over het diepe verlangen naar vriendschap, een leven lang. Mary and Max is origineel, weemoedig en eigenzinnig. Een aanrader!
Film: Mary and Max (2009), Australië, 92 min. Regie: Adam Elliot, met stemmen van o.a. Philip Seymour Hoffman en Toni Collette.
