In het boek Wijsheid van een abt vertelt Bernardus Peeters, abt-generaal van de trappisten wereldwijd, zijn eigen verhaal en dat van de trappisten. De titel blijkt in ieder geval treffend gekozen.
Kloosterlingen staan meestal niet zo in de kijker. Hun leven draait om hun gemeenschap, om gebed en werk (in wisselende verhoudingen, afhankelijk van hun orde of congregatie), en om toewijding aan God.
Een heel boek dat draait om één kloosterling lijkt daarom misschien niet helemaal gepast, maar Wijsheid van een abt, een geschreven portret van trappist Bernardus Peeters, is zonder meer een geslaagde exercitie.
Peeters is sinds februari 2022 abt-generaal van de wereldwijde orde der cisterciënzers, oftewel de trappisten. Daarvoor leidde hij Abdij Koningshoeven in Berkel-Enschot. In al die jaren heeft hij veel meegemaakt, veel gezien, vooral veel geleerd ook: zijn ervaringen en wereldbeelden staan centraal in dit boek, dat gebaseerd is op drie jaar aan gesprekken tussen Peeters en Hugo Vanheeswijck.
Aan het begin ligt het boek nog dicht bij Peeters’ persoonlijke geschiedenis, maar al gauw verbreedt de horizon zich en werpt hij zijn licht op talloze thema’s, van het trappistenbestaan en roepingen tot Jezus en de dood. Daarmee is dit boek niet alleen een kennismaking met Peeters, maar biedt het ook een interessante inkijk in het cisterciënzerleven en de spiritualiteit die daarbij hoort.
Soms weet de leider van alle trappisten en trappistinnen wereldwijd het zelf ook even niet.
Een bijzonder mooie passage is de beschrijving van het ritueel waarbij de broeders een voor een bij de abt komen om van hem een kruisje te ontvangen. Een intiem moment van broederschap, maar soms ook een confrontatie: “Je kent elkaar zo goed dat zowel wie de zegen vraagt als wie hem geeft, beseft niet volmaakt te zijn.”
Peeters is doorheen het boek bijzonder openhartig: soms weet de leider van alle trappisten en trappistinnen wereldwijd het zelf ook even niet. Op prangende vragen over de toekomst van de orde heeft hij niet altijd een antwoord: toen hij nog abt van Koningshoeven was, vroeg hij zich bijvoorbeeld af of hij tot de laatste generatie trappisten behoorde: “Wie zal er zich later om ons bekommeren?”
Inmiddels is de situatie anders, en het mag duidelijk zijn: Peeters heeft hoe dan ook vertrouwen in de toekomst, wat die ook mag inhouden. Daarmee is Wijsheid van een abt een positief boek, een hoopvol boek. En een boek dat de wijsheid die de titel belooft ruimschoots weet te leveren.
|  |
