Redacteur Nieuwe Media
De HBO-serie Euphoria staat al sinds het eerste seizoen bekend om zijn onverbloemde portret van jongeren die worstelen met verslaving, identiteit, trauma en relaties. De serie is expliciet, schokkend en vraagt veel van de kijker, maar is toch relevant buiten de jongerencultuur.
Euphoria toont namelijk hoe verslaving zelden een geïsoleerd probleem is van één persoon, maar een allesoverheersende kracht die het hele sociale weefsel aantast. Familie, vriendschappen, liefde en zelfbeeld: alles en iedereen lijdt eronder.
Centraal staat Rue Bennett, een jonge vrouw wier leven volledig wordt beheerst door haar harddrugsverslaving. Moeder, vrienden en geliefden zijn niet slechts toeschouwers, maar raken zelf uitgeput, wanhopig en emotioneel afgestompt. Iedereen voelt de impact van haar verslaving. In de psychologie wordt het dan ook niet voor niets een ‘familieziekte’ genoemd.
De serie verkent daarnaast hoe jongeren zoeken naar identiteit en houvast in een samenleving waarin traditionele structuren zwak of afwezig zijn. Thema’s als seksualiteit, groepsdruk en criminaliteit komen samen in een harde werkelijkheid, waarin drugsbendes en illegale circuits een verleidelijke maar uiterst gevaarlijke uitweg vormen.
In het derde en laatste seizoen neemt de serie een onverwachte wending: het thema geloof is explicieter aanwezig. Rue komt tijdens een van haar omzwervingen in aanraking met een traditioneel, warm en gastvrij christelijk gezin. Die ontmoeting vormt een keerpunt: voor het eerst lijkt er een alternatief te bestaan voor de chaotische en criminele wereld waarin ze leeft. Is dit het begin van herstel, verbinding, verantwoordelijkheid en misschien zelfs geloof?
Later in het seizoen volgt een indringende scène in een lege katholieke kerk. Daar is een moment van spijt, erkenning en verlangen naar een nieuw begin zichtbaar. Wanneer Rues moeder onverwacht contact zoekt, vraagt zij haar waarom ze in de kerk is.
“Ik dacht gewoon: als Hij bestaat, dan bestaat verlossing ook. En als er verlossing is, is er redding. Dat heb ik wel nodig”, zegt Rue, terwijl ze naar een afbeelding van Jezus in glas-in-lood kijkt. Ze vervolgt: “Ik wil niet vastzitten aan al mijn fouten. Ik wil gewoon vrij zijn om opnieuw te beginnen. En ik wil vergeven worden.”
Geloof functioneert in de serie niet als eenvoudig antwoord op al haar problemen, maar een ruimte waarin verlangens en schuld eindelijk uitgesproken worden.
Bekijk de scène hier:
Door het hele seizoen heen zijn er verwijzingen naar religie en de Bijbel. Van een Latijns-Amerikaans personage dat rozenkransen en afbeeldingen van Maria in haar kleding verwerkt, tot gesprekken over het lezen van de Bijbel en de worsteling daarmee. Ook een zelfverklaarde atheïst geeft toe dat ze de bijbelverhalen verrassend mooi geschreven vindt en herkent parallellen met hedendaagse menselijke worstelingen.
Euphoria blijft een intense, schokkende serie met grof taalgebruik, geweld en veel naakt. Maar in het slotseizoen wordt religie en geloof in God op een opmerkelijk realistische en respectvolle manier verbeeld. En dat is, in zekere zin, verfrissend.
Serie: Euphoria, seizoen 3 (2026), Verenigde Staten, 8 afleveringen
Regie: Sam Levinson, met o.a. Zendaya, Hunter Schafer en Sydney Sweeney
