Als immense wanhoop je in het nauw drijft en je voor het leven van je kind vecht, is dan alles geoorloofd? Het is de vraag die centraal staat in de film Voor de meisjes.
Het openingsshot: een schitterend, op grote hoogte geschoten beeld van een meisje in een zandbak, midden in de Oostenrijkse Alpen. De moeder van een ander meisje vraagt of haar dochtertje erbij mag. “Nee”, klinkt het overduidelijk. Even later spelen ze toch zoet samen, totdat…
Na deze enigszins schokkende openingsscène zijn we opeens tien jaar verder. Na de zandbakontmoeting zijn de moeders – tot dan toe vreemden voor elkaar – gezamenlijk naar een moderne, afgelegen villa in de bergen gaan kijken.
Samen met hun partners hebben ze deze gekocht. Het is al jaren het gedeelde vakantiehuis van het gezelschap: Anouk en Danny, Gwen en Erik en hun dochters Madelon en Elise, inmiddels pubers.
Reuze gezellig allemaal, tot de meiden bij een lokale hunk op een quad kruipen. Ze vliegen van een bergweg af. Elise belandt in een diepe coma met nauwelijks nog hersenactiviteit, terwijl Madelon aanvankelijk enkel wat botbreuken lijkt te hebben.
“Dit loopt helemaal uit de klauwen”, mompelt de slome Danny, terwijl het leed nog groter wordt. Madelon blijkt toch hartschade te hebben en heeft dringend een donorhart nodig. Er is slechts één kandidaat die aan alle criteria voldoet…
Oud zeer, frustratie, wantrouwen: het komt allemaal naar boven
Voor de meisjes is een echte ‘acteursfilm’. Vanuit het ontstane horrorscenario voor iedere ouder laten de twee stellen al hun beschaving, fatsoen en decorum vallen. Van vriendschap is geen sprake meer. Oud zeer, frustratie, wantrouwen: het komt allemaal naar boven.
Een kolfje naar de hand van topacteurs Thekla Reuten, Fedja van Huêt, Noortje Herlaar en Vlaming Valentijn Dhaenens. Ze gaan helemaal los, daartoe in beweging gebracht door regisseur Mike van Diem. Waar u die naam ook alweer van kent? Hij won in 1998 een Oscar voor de beste niet-Engelstalige film met Karakter.
Van Diem in een interview: “Wanneer acteurs op hun vrije dag samen gaan repeteren, weet je dat het goed zit.” Subtiel bouwt de spanning steeds verder op.
Voor de meisjes wordt gepresenteerd als ‘zwarte komedie’. Nou, toch net wat meer zwartheid dan dijenkletsers, kan ik zeggen. De kracht zit ’m in zowel in subtiele blikken en kleine irritaties als in emotionele uitbarstingen. Wanneer immense wanhoop je in het nauw drijft en je voor het leven van je kind vecht, is dan alles geoorloofd?
Film: Voor de meisjes (2025), Nederland, 103 min. Regie: Mike van Diem, met o.a. Thekla Reuten, Fedja van Huêt en Noortje Herlaar.
