Seksueel misbruik van minderjarigen komt ook bij sportclubs voor, maar vaak zonder dat iemand het doorheeft. De pupil is een ijzersterke film die goed laat zien hoe tersluiks misbruik kan plaatsvinden.
Deze recensie begint daar waar de meeste recensies meestal eindigen. Met een mening en een kijkadvies. Dus hierbij: de film is bij vlagen ronduit onaangenaam om naar te kijken, maar ijzersterk en verplichte kost voor iedereen die kinderen heeft of met kinderen contact heeft. Dit gezegd hebbende: De pupil gaat over kindermisbruik.
De twaalfjarige Daan is gek van voetbal en kijkt op tegen zijn twintig jaar oudere trainer Ries. Op het veld dollen spelers en staf met elkaar, maar Daan krijgt subtiel net wat meer complimenten en aandacht van Ries. “Ik kan je misschien wel in het eerste team krijgen”, zo klinkt het en samen gaan ze naar een wedstrijd van Vitesse.
Ries is een graag geziene gast bij Daan, zijn ouders en drie broers thuis. Een liefdevol maar wat druk gezin, waar Daan niet altijd genoeg aandacht krijgt. Hij gaat steeds vaker naar Ries toe.
Daar bereiden ze samen een spreekbeurt voor, eten ze pizza en gamen ze. Ogenschijnlijk niks bijzonders, tot Ries na het gamen terloops een pornofilm op zet. Daarna gaat het snel van kwaad tot erger.
Let op: uiteraard komt het misbruik op geen enkel moment expliciet in beeld. De pupil is uiterst integer gemaakt, met tijdens het draaien veel zorg voor de jonge hoofdrolspeler van een psycholoog en zijn echte ouders.
Ries is geen enge, vieze kerel in een regenjas, maar een geliefde gangmaker op de club. Het is zijn strategische, weloverwogen en geduldige aanpak die De pupil zo schokkend maakt. Ries slaat als een roofdier toe.
Ouders, clubleden, vriendjes: iedereen staat erbij maar ziet niks.
Daan is geen muurbloempje en hij wordt niet gepest. Het is een gewone, vrolijke jongen met vrienden en fijne familie, die berekenend en listig in de fuik van misbruik wordt getrokken. Ouders, clubleden, vriendjes: iedereen staat erbij maar ziet niks.
Wanneer de club eindelijk ter ore komt wat er aan de hand is en een brief naar alle ouders stuurt, is Daan al flink beschadigd. Hij kruipt in zijn schulp en het gaat slecht op school, allemaal vanuit een enorme schaamte. Diezelfde schaamte zorgt ervoor dat hij zijn ‘geheim’ lange tijd niet deelt.
De pupil is losjes gebaseerd op het autobiografische boek Je ogen verraden je van Steven van der Hoeven uit 2011. De film is onderdeel van een bewustwordingscampagne van Slachtofferhulp Nederland en Stichting De Stilte Verbroken over seksueel grensoverschrijdend gedrag in de sport.
Film: De pupil (2025), Nederland, 103 min.
Regie: Karin Junger, met o.a. Bart de Wilde, Gijs Naber, Hadewich Minis en Marcel Hensema.
