‘Huurfamilie’. Een onbekend concept in onze westerse wereld, maar in Japan bestaat het echt: bedrijfjes die acteurs inzetten om in een bepaalde sociale setting een gewenste rol te spelen.
In deze Japans-Amerikaanse coproductie gaat het om de Amerikaanse acteur Phillip, die al jaren in Japan woont. Nadat hij doorbrak als vliegende superheld in een tandpastareclame wil het niet zo vlotten met zijn carrière.
Bij toeval wordt hij gevraagd om als acteur aanwezig te zijn bij een uitvaart. Het is het begin van een bijzondere loopbaan. Phillip blijkt goed in snel vertrouwen winnen en verbinding maken. Hij speelt de echtgenoot van een vrouw die het land wil verlaten, een journalist die een dementerende kunstenaar nog een laatste keer aandacht geeft en een vriend voor mensen die zich eenzaam voelen.
Zijn belangrijkste ‘klus’ is het spelen van de biologische vader van het meisje Mia, waarmee haar moeder voor haar een plek op een prestigieuze opleiding wil veiligstellen. Uiteraard gebeurt het onvermijdelijke: Phillip gaat zich hechten aan zijn ‘klanten’ en andersom ook. Heel gek is dit trouwens niet, omdat Phillip ongelofelijk innemend wordt gespeeld door knuffelbeer Brendan Fraser (The mummy, The whale).
‘Is dit concept diep treurig, of inherent aan onze gejaagde, individualistische samenleving?’
Tokio is natuurlijk een perfecte setting voor vervreemding en eenzaamheid. Een ogenschijnlijk bruisende stad vol kleurrijk neonlicht, waar de stilte en de leegte je tegelijkertijd kunnen overvallen, zo ervaart ook Phillip. Door voor even deel uit te maken van een relatie of familie, voelt hij wat hij zelf mist. Naar het einde toe wordt hier suikerzoet op ingespeeld.
Allemaal reuze wonderlijk en vermakelijk, maar Rental family had zoveel meer kunnen zijn dan dat. “Soms is alles wat we nodig hebben iemand die ons aankijkt en bevestigt dat we bestaan”, zo klinkt het in Rental family. Behoorlijk bitter en wanhopig? Het gebeurt dus echt en voorziet (in ieder geval in Japan) blijkbaar in een behoefte.
Wat zegt het over onze tijd dat mensen bereid zijn om voor degene waar ze om geven een acteur in te huren om ze zo het meest basale te bieden: verbondenheid, zorgzaamheid en aandacht? Is dit diep treurig, of inherent aan onze gejaagde, individualistische samenleving? Ik kan het zelf niet bieden – want geen tijd of energie – dus ik koop het in.
Grote vragen. Te groot voor Rental family. De film komt niet verder dan een paar uur vermaak met een charmante knuffelbeer.
Film: Rental family (2025), Verenigde Staten/Japan, 110 min. Regie: Hikari, met o.a. Brendan Fraser en Takehiro Hira.
