Dertiger Matthias is de stermedewerker van het bedrijf My companion, waar je professioneel en ideaal gezelschap kunt inhuren. Voor alle duidelijkheid: niet voor seks, maar om mee te pronken.
Matthias wordt dat wat iemand voor een specifieke gelegenheid maar wenst: een intelligente muziekkenner om mee naar een concert te nemen, een zogenaamde zoon die op een nuffig feest mooie dingen over papa zegt om indruk te maken op zakenrelaties of een coole vader die zich tijdens de beroependag op school voordoet als piloot. Alles voor de buitenkant dus, een bijzonder eigentijds gegeven.
Matthias past de rol van kameleon als een jas. Hij wisselt moeiteloos van identiteit en gedrag. Maar – een vraag die je van mijlenver ziet aankomen – wie is hij zelf? Wanneer zijn vriendin Sofia vraagt of hij rode of witte wijn wil, luidt zijn fletse antwoord: “Ik voeg me naar jou.” Als ze informeert naar de reden waarom hij een foeilelijke witte ijsbeer van leer koopt, klinkt enkel: “Het is design.”
Matthias laat zichzelf niet zien. Wanneer Sofia, de wanhoop nabij, een meterhoge, kwijlende hond meeneemt naar hun appartement, vindt Matthias ook daar weinig van. “Je lijkt niet echt. Ik voel de echte jij niet meer”, roept Sofia wanhopig. Ze vertrekt en Matthias zinkt weg in een identiteitscrisis.
Peacock is de eerste lange speelfilm van de Oostenrijkse regisseur Bernhard Wenger. Die weet op een knappe manier tragiek en absurdistische humor in balans te houden. Peacock neemt de huidige tijdsgeest op de hak, eentje waarin influencers en soortgelijken schone schijn voor waarheid verkopen.
Wenger werd voor Peacock geïnspireerd door ‘Rent a Friend-organisaties’ die in Japan al jarenlang echt bestaan. Aanvankelijk om eenzaamheid tegen te gaan, maar meer en meer om indruk te maken en mensen in een optimaal daglicht te plaatsen. Een vermakelijk (en ook al vaak gebruikt) uitgangspunt voor een film, maar uiterst schrijnend in het echte leven.
Het is te verwachten: de evenwichtige en stoïcijnse Matthias raakt zichzelf volledig kwijt en verliest tijdens een belangrijke klus alle schroom, schone schijn en decorum. Uiterst vermakelijk, maar de ondertoon van de film is pijnlijk urgent.
Peacock is een schreeuw om het herstel van authenticiteit en een vurig pleidooi om vooral te zijn wie je bent, ook wanneer dit niet precies binnen de lijnen van het ideaalplaatje valt.
Film: Peacock (2024), Oostenrijk, 102 min.
Regie: Bernhard Wenger, met o.a. Albrecht Schuch, Anton Noori en Julia Franz Richter.
