Kent u het spelletje ‘Weerwolven van Wakkerdam’? Dit van oorsprong Franse kaartspel mag inmiddels een klassieker heten op menig zomerkamp of familievakantie, want het laat zich het beste met wat grotere groepen spelen rondom een kamp- of haardvuur.
Het voert te ver om de regels uit te leggen, maar het komt erop neer dat sommige spelers weerwolven zijn, die dan door de andere spelers ontmaskerd moeten worden.
Wie dit spel weleens gespeeld heeft en het leuk vond (en dat moet haast wel, want het is een hoogst vermakelijk spel), zal zich verheugen om het feit dat er onlangs een Franse film is verschenen op Netflix, gebaseerd op dit spel.
Loups-Garous draait om een nogal gebroken familie: grootvader lijdt aan beginnende dementie, de ouders vormen een samengesteld gezin met kinderen uit eerdere huwelijken, een deel van die kinderen is volop aan het puberen en worstelt met identiteitsvragen.
Allemaal erg 2024 dus; hoewel het zwaar klinkt, blijft de toon luchtig. Soms zelfs kluchtig; het had de film geen kwaad gedaan als die toch belangrijke thema’s her en der wat serieuzer werden uitgewerkt.
Gezellig wil het maar niet worden als deze familie een spelletje ‘Weerwolven’ poogt te doen. Maar dan blijkt het spel betoverd en worden ze ineens met moderne sores en al naar het middeleeuwse stadje Wakkerdam geteleporteerd.
Gaandeweg de weerwolvenpaniek ontdekt iedereen zijn of haar bijzondere vermogen (wie het spel kent, herkent meteen de rollen: de ziener, de jager, de heks, de dief, het spiekende meisje…).
Uiteraard leren ze ondanks hun onderlinge verschillen samenwerken, elkaar beter begrijpen – heel origineel is het allemaal niet, maar vooruit, het is een feelgood-familiefilm. Echt eng wordt het ook nergens, behalve misschien voor de allerkleinste kijkers.
Natuurlijk is ook de cultuurclash tussen het moderne gezin en de middeleeuwers een constante bron van (k)luchtig vermaak. Maar de karikatuur die daarvan gemaakt wordt, is wel de grootste zwakte van de hele film.
Middeleeuwers zijn hier alleen maar dom, gewelddadig en vrouwonvriendelijk, en dan is er ook nog een pater die de onverdraagzame Kerk verpersoonlijkt. Gelukkig komt deze Franse familie hen allemaal een lesje in eenentwintigste-eeuwse ruimdenkendheid (ahum) leren.
Wie daar doorheen kan kijken, krijgt zeker een vermakelijke film te zien. Maar het spel is leuker.
Te zien op Netflix. Bekijk hier de trailer:
