“Dat nare.” “Iets ergs.” Abstracte, verhullende woorden die van alles kunnen betekenen. In Sorry, Baby verwijzen ze overduidelijk naar seksueel misbruik en verkrachting, maar die termen worden nooit gebruikt. Een zwaktebod? Integendeel! Sorry, Baby benoemt noch vertoont alles, en juist daardoor is het een vernieuwde, open film over de nasleep van een trauma.
Sorry, Baby is de debuutfilm van Eva Victor, een Amerikaanse die het script schreef, de regie voerde én zelf de hoofdrol speelde. Een mega-talent zogezegd. Ze kruipt in het door haarzelf gecreëerde personage Agnes, een stille, intelligente literatuurdocente op een universiteit in New England, in het oosten van de Verenigde Staten.
Agnes leidt een teruggetrokken leven en woont nog altijd in het huis waar ze tijdens haar studententijd al met beste vriendin Lydie woonde. In de eerste scènes komt Lydie op bezoek, want de vriendschap is onverwoestbaar. In snelle, vlijmscherpe dialogen (attentie: die veelal expliciet en weinig subtiel over seks gaan!) schetst Victor een beeld van de huidige tijd, met thema’s als genderidentiteit, man-vrouw verhoudingen en machtsposities.
Dan volgt een lange flashback, met als titel Het jaar waarin ‘dat nare’ gebeurde. Studente Agnes levert een briljante versie van haar eindscriptie in bij haar professor Engels. Vervolgens wordt ze bij hem thuis uitgenodigd om deze te bespreken.
Wat volgt laat zich raden en heeft geen woord of beeld nodig. Victor laat met een timelapse enkel zien dat de middag in de avond overgaat. Vervolgens vertelt Agnes tot in detail over wat er gebeurd is aan Lydie. Ze gaan samen naar een botte arts en Agnes rapporteert het voorval, ook met weinig resultaat, bij het universiteitsbestuur.
Sorry, Baby laat vooral zien welke nasleep seksueel geweld kan hebben voor het slachtoffer, terwijl het leven ogenschijnlijk ‘gewoon’ doorgaat. Agnes wordt aangesteld als de jongste literatuurprofessor ooit, maar leeft geïsoleerd met enkel een kat, is angstig en kwetsbaar. Het scenario is vlijmscherp en zit vol onderkoelde humor.
Het wordt ook nog eens ijzersterk gespeeld door met name Victor zelf. Ze slaagt erin een genuanceerd beeld te schetsen van de ingrijpende gevolgen van een misbruiktrauma, zonder diep in de slachtofferrol te kruipen of ook maar iets te bagatelliseren. Ze houdt het zelfs lichtvoetig.
Mooi is dat kwetsbare Agnes zich dankzij Lydie, een warme buurman en toevallige ontmoetingen met begripvolle zielen staande weet te houden in de harde wereld van nu.
Film: Sorry, Baby (2025), Verenigde Staten, 103 min.
Regie: Eva Victor, met o.a. Eva Victor en Naomi Ackie.
