Een zichtbaar oudere maar nog vitale dame scharrelt wat rond in haar keuken. Ruth is haar naam, ze is een gepensioneerde kok. Ze maakt een sandwich klaar voor zichzelf en haar mannelijke tafelgenoot, die ze wat flirterig benadert. Je merkt voor het eerst dat er misschien iets aan de hand is wanneer ze een geroosterde boterham niet op een bord legt, maar in het afdruiprek zet.
Wanneer de man aan tafel Ruth met ‘moeder’ aanspreekt, weet je zeker dat ze dementerend is. Dat weet ze zelf nog niet goed en ze wil het ook niet weten. Zoonlief neemt haar dus met een smoes mee naar het verzorgingshuis dat haar nieuwe thuis moet worden. Een plek die ze zelf heeft uitgekozen, maar ook dat is ze vergeten.
Familiar touch volgt alle onwennige acties, handelingen en uitspraken van Ruth op de voet. Met veel compassie en met veel geduld. Zo gaat ook het personeel met haar om.
Wanneer ze aan een arts tot in detail het recept van borsjtsj (een Russische bietensoep) declameert, luistert deze goeiig naar de enorme ingrediëntenlijst. Wanneer ze de keuken van het tehuis insluipt om de boel over te nemen, laat de kok van dienst het goedhartig toe.
Het is niet het proces van Ruths aftakeling dat in beeld wordt gebracht; de nadruk ligt op wat ze nog wel kan
In iedere scène staat Ruth centraal. Het is echter niet het proces van haar aftakeling dat in beeld wordt gebracht. De nadruk ligt op wat Ruth nog wel kan. Een prettige invalshoek van debuterend regisseur Sarah Friedland, die zelf jarenlang zorg verleende aan dementerende kunstenaars.
De film werd gedraaid in een fraai verzorgingshuis in Californië, te midden van ‘echte’ patiënten en verzorgenden. “Ik zocht naar de momenten waarop Ruth dingen weliswaar niet altijd doet zoals ze horen, maar op haar eigen manier nog steeds een weg door de wereld vindt”, aldus Friedland in een interview.
Er valt ook regelmatig iets te lachen in Familiar touch. Een haperend brein is overduidelijk geen pretje, maar het is mooi om te zien hoe Ruth zich steeds meer thuis voelt in haar nieuwe woonomgeving. Ze maakt vrienden en vindt op een bewonderenswaardige manier haar weg in een nieuwe levensfase.
Familiar touch laat subtiel en overtuigend zien dat een leven met dementie echt nog vreugdevol kan zijn.
Film: Familiar touch (2024), Verenigde Staten, 90 min. Regie: Sarah Friedland, met o.a. Kathleen Chalfant, H. Jon Benjamin en London Garcia.
