Een traditie van eeuwen­ tegenover de waan van de dag

Lees al vanaf 0,20 p/d

Recensie

Juliet, naked

Hettie van der Ven

30 augustus 2018

Het is een veelgehoorde aanname en een populair gespreksonderwerp in het café of aan de keukentafel: het verschil in volwassenheid tussen vrouwen en mannen.

Vrouwen lijken dit stadium in hun leven eerder te bereiken dan mannen. Heren houden doorgaans langer vast aan het ‘leve de lol’-bestaan en stellen het nemen van wezenlijke beslissingen en serieuze verantwoordelijkheden graag zo lang mogelijk uit.

Totale obsessie

Zo ook in Juliet, Naked, de verfilming van het gelijknamige boek van Nick Hornby. Annie en Duncan zijn al jaren samen. Terwijl Annie vol betekenisvolle verlangens als een huwelijk en kinderen zit, heeft Duncan een hobby die vóór zijn relatie met Annie gaat: zijn totale obsessie voor en ­verering van de enigszins obscure rocker Tucker Crowe. 

De ooit behoorlijk succesvolle zanger is al jaren volledig van de radar verdwenen, maar dit weerhoudt Duncan er niet van om werkelijk al zijn tijd en aandacht te besteden aan het beheren van een website over de zanger, het nagenoeg in trance herbeluisteren van zijn nummers en het urenlang oreren met andere Crowe-­groupies. Onhoudbaar, zo vindt Annie.

De impact van kunst

Wanneer ze via de site van Duncan cynisch commentaar levert op de vermeende meesterwerkjes van Tucker Crowe reageer – jawel! – Crowe zelf. Die blijkt evenmin erg enthousiast over zijn muzikale ­nalatenschap. Bovendien leidde hij jarenlang een alles behalve bewonderenswaardig leven vol drank, drugs en kinderen bij verschillende vrouwen. Inmiddels heeft hij besloten dan toch tenminste ­fatsoenlijk voor zijn jongste zoon te zorgen.

Duncan raakt totaal in de war. Waar is zijn onderwerp van verering gebleven? Wat een kunstenaar zelf denkt van zijn werk, doet er niet toe, zo stelt hij nog aarzelend. Het gaat om de impact die de kunst heeft op de toeschouwer (of in dit geval toehoorder).

Alles behalve zwaarmoedig

Juliet, Naked (waar overigens geen naakt aan te pas komt) is alles behalve zwaarmoedig. Uiterst lichtvoetig komen alle drie de dolende zielen stap voor stap tot nieuwe ­inzichten. Zoals het hedendaags Amerikaans drama ‘betaamt’, gaat dit samen met behoorlijk wat niets toevoegend platvloers geraas en getier.

En verder? Ach… de film gaat over bindingsangst, vergankelijkheid en verloren dromen. Prima thema’s, luchtig verpakt, aardig verbeeld. Een must see echter, is ­Juliet, Naked allerminst.

Film: Juliet, Naked (2018), Verenigde Staten, 105 min. Regie: Jesse Peretz, met o.a. Ethan Hawke, Rose Byrne en Chris O’Dowd.

Dit artikel delen:

Steun katholieke journalistiek

Belangrijker dan ooit:
steun katholieke journalistiek

Ontvang het laatste nieuws in je mailbox

© Katholiek Nieuwsblad | 2026