Priester te Utrecht
De paastijd is als een vakantie met Jezus. Niet dat we languit op het strand liggen met Onze-Lieve-Heer; in deze tijd kunnen we vooral steeds weer bij Hem komen om te weten te komen waartoe Hij ons oproept.
We vieren inmiddels al bijna zes weken vakantie, vakantie met onze verrezen Heer Jezus Christus. Dat is zo fijn in de liturgische mystiek van de katholieke Kerk. Geen lentevakantie op het strand van Ibiza, om ontspannen te liggen in een aangenaam schijnende zon; geen voorjaarstocht in de Pyreneeën om het sneeuwwit weg te zien smelten.
Allemaal niet nodig. Nee, gewoon thuis, of waar ook, met hart en ziel kijken naar Jezus, zijn stralende gestalte aanschouwen, in zijn licht verblijven.
Zo mooi, op die berg Tabor waar zijn aardse kleren witter werden dan sneeuw, en zijn gelaat het Licht van de Vader uitstraalde. Zo schitterend op de paasmorgen, met Maria Magdalena de levende Jezus ontwaren en Hem liefhebben. Zo fascinerend op paasavond, met de apostelen schuldbewust buigen voor de verrezene, woorden van hemelse vrede vernemen, uit zijn wonden en vooral zijn hart de zachtheid van goddelijke liefde ontvangen, en tenslotte de adem van Gods Geest ontvangen.
Ja, elk moment opnieuw, al die zeven paasweken lang, kunnen wij voor Hem verschijnen, ons in zijn licht en liefde positioneren en luisteren waartoe Hij ons oproept en ons uitzendt.
En zo zijn we vervuld van vrede en vreugde aangekomen bij de zesde paaszondag. Blijven we met het Evangelie van deze zondag in dezelfde sfeer? Ja en nee! Want we bevinden ons wel in de zaal van het Laatste Avondmaal, maar in heel andere omstandigheden. Het is nu namelijk weer enkele uren vóór Jezus’ doodsangst, gevangenneming, geseling, kruisweg en marteldood.
Toch spreekt Jezus in dezelfde geest, ja, Hij belooft ons juist zijn geest van waarheid, kracht en liefde. Vol liefde en medelijden, vol vergevingsgezindheid en zachtheid beziet Hij zijn apostelen en ons. Hij laat ons niet verweesd achter. Hij stuurt niet alleen zijn Geest, maar keert ook zelf tot ons terug.
Hoor hoe Hij ons oproept Hem lief te hebben en zijn geboden te onderhouden! Ja, natuurlijk doen wij dat! We begrijpen toch dat wij alleen dan het goddelijk leven zullen bezitten.
Luister nog naar dit woord van Jezus, dat ons in uiterste extase zou moeten brengen: “Op die dag zult gij weten, dat Ik in mijn Vader ben, en gij in Mij en Ik in U.” Waarlijk, dit is de hemel. Daar zullen wij één zijn met God en met elkaar, met Maria en al onze moeders.
