<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Jong

“Ik heb geleerd Gods wil te begrijpen in het leven van elke dag”

Jessica Cheri 8 februari 2019
image
Kapelaan Johannes van Voorst.

In het bisdom Rotterdam is het jaar 2019 uitgeroepen tot het Jaar van de Roepingen. Vader Johannes van Voorst (30) vertelt over zijn eigen roeping en legt uit hoe jongvolwassenen het beste bij hun roeping kunnen komen door naar Gods wil te luisteren.

Vader Johannes komt uit een katholiek gezin. Als tiener was hij misdienaar en ging hij regelmatig naar tienerkampen. Het was voor hem in een tienerkamp in de Franse Alpen dat Gods wil duidelijk werd. “Het was voor mij een persoonlijke bevestiging. Een bevestiging dat God een God van liefde was en ik Zijn wil moest doen.” Maar dit waren enkel voorbereidingen, want tijdens zijn tussenjaar, na de middelbare school, ging hij naar een katholieke universiteit. Hij maakt het christelijke dagelijkse leven mee als jongvolwassene, door zijn omgeving die daar bewust op een mooie manier mee omging. “Ik heb geleerd Gods wil te begrijpen in het leven van elke dag. Daar begint het: wat is Gods wil vandaag?”

Ieder zijn eigen weg

In zijn tussenjaar, op Witte Donderdag, werden er tijdens het gebed na de H. Mis, een paar teksten voorgelezen. Maar één tekst bleef hem bij. “‘Als jij naast mij blijft lopen, zal ik jou laten zien hoe je mij kan dienen.’ Op dat moment vroeg God alleen, om simpelweg met Hem op te trekken en Hem beter te leren kennen. Zodat ik op een gegeven moment op een punt zou komen dat ik Zijn wil voor mijn leven zou ontdekken.” Uiteindelijk is zijn roeping één jaar daarna gekomen, toen hij inmiddels al student was aan de TU in Delft.  “Het is niet zomaar het priesterschap. God roept mij persoonlijk om priester te worden.”

In de tijd waar we nu als jongvolwassenen leven kan Gods wil moeilijk zijn om te ontvangen en te begrijpen. Je wordt omringd door gelovigen en niet-gelovigen. Toch is het God die ons de vreugde geeft in het leven, maar dat lijkt mij moeilijk te begrijpen als je niet gelovig bent en dus ook geen ‘God’ kent. “Gelovig of ongelovig, echte vreugde in het leven is te vervullen door God. Iemand die niet gelovig is, kan een vorm van geluk ervaren, maar niet de volheid van geluk die uit het geloof komt. Elke persoon is door God anders geschapen. Een ander karakter, ander talent, met een eigen hart, eigen ziel en een eigen verstand. De mens is niet zomaar geschapen met een ‘basisvoorwaarde’ maar juist met een doel. Ons uiteindelijke doel is om in de hemelse vreugde bij God te komen. Ieder heeft zijn eigen weg daarnaartoe”, vertelt vader Johannes.

Vreugde is meer dan blij zijn

Hoe je in de hemelse vreugde komt, is voor iedereen anders. “Er zijn verschillende dimensies waarin wij die weg kunnen zoeken en volgen, in het zoeken naar Gods wil in het dagelijks leven en het leven met Hem. God heeft ons op een bepaalde manier geschapen, wat ook betekent dat er toch wel een bepaalde manier is waarop wij ons doel het beste en op de meest volmaakte manier kunnen bereiken, door God te dienen in het kloosterleven, in het priesterschap of in het huwelijk. Dit kan je omschrijven als de primaire levensroeping. Secundaire levensroeping zijn bijvoorbeeld beroepen die op een bepaalde manier toewijding van de mens vragen. Zoals artsen of mensen die in het onderwijs werken.”

Vader Johannes: “Iedereen heeft een roeping, maar iedereen heeft ook een eigen vrije wil, en kan zo dus de aanwijzingen en kleine ‘duwtjes’ van God negeren. Heel veel mensen in deze tijd hebben nooit geleerd om open te staan voor een roeping. Daarom heeft de Kerk, in alle eeuwen, die missiedrang gehad: namelijk om zoveel mogelijk mensen in de vreugde binnen te leiden. En vreugde is meer dan alleen elke dag blij zijn, je kan het soms heel moeilijk hebben, maar de diepe innerlijke basishouding is er nog steeds een van vreugde in de Heer.”

‘Kan ik ervoor bidden?’

Vader Johannes legt ook uit hoe christenen kunnen getuigen van hun vreugde in de Heer. “Het getuigen kan op verschillende manieren. Alle christenen kunnen op school of op hun werk anderen helpen het licht van God te ontdekken. Alleen al door de manier waarop ze leven, hoe ze met situaties omgaan, door opmerkingen die ze maken of zelfs wanneer iemand met iets zit, alleen te vragen: ‘kan ik ervoor bidden?’ Het getuigen kan eenvoudig zijn, en het is onze verantwoordelijkheid als leden van de Kerk om te getuigen. Onze eigen getuigenis geven we zodat zij die niet geloven het licht van God kunnen ontdekken.”