Ze deelden een diep geloof én een passie voor bergsport: paus Johannes Paulus II en Pier Giorgio Frassati. “Trouw aan het Evangelie vertaalde zich in zorg voor armen, in een voortdurende opklimming die doorging tot in de laatste dagen voor zijn dood.”
Op 20 mei 1990 verklaarde paus Johannes Paulus II zijn grote held Pier Giorgio Frassati zalig – in een tijd waarin de toenmalige paus zelf nog vol energie zat en geregeld het Vaticaan ontvluchtte voor skitochten.
Op 7 september verklaart zijn opvolger, paus Leo XIV, eveneens bekend om zijn sportieve inborst, Frassati heilig.
Aan de vooravond van die heiligverklaring klinkt de homilie van Johannes Paulus bij de zaligverklaring van Frassati nog steeds als een diep getuigenis van de deugden die Frassati’s korte maar stralende leven hebben gekenmerkt.
Want niet zijn passie voor de bergen bracht hem op weg naar heiligheid, maar zijn onwankelbare liefde voor de ander. Geboren in welstand, wijdde hij zijn energie aan liefdadigheid, inzet voor de gemarginaliseerden en een door het geloof geïnspireerde toewijding aan gerechtigheid.
“Geloof en naastenliefde”, zo zei Johannes Paulus in zijn homilie bij de zaligverklaring, waren “de ware drijvende krachten van zijn bestaan” en “maakten hem actief en ijverig in de omgeving waarin hij leefde: in zijn familie en school, aan de universiteit en in de samenleving.”
In zijn leven versmolt geloof met naastenliefde
Het geheim van zijn apostolische ijver en heiligheid, aldus de paus die hem op de weg naar heiligheid volgde, ligt “in de ascetische en geestelijke weg die hij bewandelde: in gebed, in volhardende aanbidding – zelfs ’s nachts – van het Allerheiligste Sacrament, in de Schrift, en in de rustige aanvaarding van de moeilijkheden van het leven, ook in het gezin; in de kuisheid die hij als een opgewekte, compromisloze levensdiscipline beleefde.”
“Zijn dagelijkse liefde voor stilte en voor het ‘alledaagse’ leven” bracht hem, zo benadrukte Johannes Paulus, tot aan de drempel van de hemel.
“Juist in deze elementen begrijpen wij de diepe bron van zijn geestelijke vitaliteit”, zei de paus. Het is “door de Eucharistie dat Christus zijn Geest meedeelt”, en het is “door het luisteren naar het Woord dat de bereidheid om anderen te ontvangen groeit, en ook door het gelovig overgeven aan Gods wil rijpen de grote beslissingen van het leven.
“En de jonge Frassati wist het, voelde het, leefde het. In zijn leven versmolt geloof met naastenliefde: standvastig in geloof en actief in liefde, want zonder werken is geloof dood”, aldus Johannes Paulus.
Al vroeg in zijn pontificaat, in 1980, zei Johannes Paulus tijdens een ontmoeting met jongeren in Turijn dat Pier Giorgio “een figuur is die onze tijd het meest nabij staat”, en dat zijn leven laat zien “wat het werkelijk betekent voor een jonge leek om concreet antwoord te geven op de oproep: ‘Kom en volg Mij.’”
Hij was een “moderne jongeman, open voor de vragen van cultuur en sport”, maar ook voor “sociale kwesties en de ware waarden van het leven”, en tegelijk “een man van diep geloof, gevoed door de evangelische boodschap, zeer standvastig in zijn karakter.”
Hij was “hartstochtelijk in de dienst aan zijn broeders en verteerd door een vurige liefde die hem ertoe bracht om, als hoogste prioriteit, de armen en zieken nabij te zijn”, benadrukte de paus tegenover de Turijnse jongeren.
Tien jaar later, bij Frassati’s zaligverklaring, zei de paus dat Frassati’s levensstijl op het eerste gezicht “niets buitengewoons lijkt te hebben – het leven van een moderne jongeman vol energie”, maar juist daarin, zo onderstreepte hij, “ligt de originaliteit van zijn deugd, die ons uitnodigt erover na te denken en ons aanspoort hem na te volgen.”
“In hem versmelten geloof en dagelijks leven harmonieus, zodat de trouw aan het Evangelie zich vertaalt in liefdevolle zorg voor armen en behoeftigen, in een voortdurende opklimming die doorging tot in de laatste dagen van de ziekte die zijn dood veroorzaakte.”
De woorden “Verso l’alto” – “Naar boven” – werden verbonden aan Frassati nadat hij die schreef op een foto van zichzelf, genomen tijdens een bergbeklimming, minder dan een maand voor zijn overlijden op 24-jarige leeftijd. Ze werden het symbool van zijn jonge leven, dat gericht was op het bereiken van de eeuwigheid.
“Zijn liefde voor schoonheid en kunst, zijn passie voor sport en bergen, zijn aandacht voor de problemen van de samenleving – niets daarvan belette zijn voortdurende verbondenheid met het Absolute. Volledig ondergedompeld in het mysterie van God en totaal toegewijd aan de blijvende dienst aan zijn naaste: zo kunnen we zijn aardse leven samenvatten!”
Een boodschap die de zalige Frassati heeft nagelaten aan toekomstige generaties, aldus de paus, is het getuigenis dat “heiligheid voor iedereen mogelijk is, en dat alleen de revolutie van de liefde de hoop op een betere toekomst in de harten van mensen kan ontsteken”.
 | Lees meer!Deze week staat KN in het teken van ‘jongerenheiligen’ Carlo Acutis en Pier Giorgio Frassati. |
