Jongeren die in Rome zijn voor het Jubileum van de Jongeren kunnen niet alleen elkaar ontmoeten, maar ook de bijna-heiligen Carlo Acutis en Pier Giorgio Frassati. Hun relieken zijn speciaal voor het Jubileum in de stad en trekken massa’s bezoekers.
Op 7 september zullen ze samen heilig worden verklaard: Pier Giorgio Frassati en Carlo Acutis. Maar nu al zijn hun relieken samen in Rome, waar ze bezocht en vereerd kunnen worden door de duizenden jonge mensen die voor het Jubileum van de Jongeren – de ‘mini-WJD’ in het Heilig Jaar – naar Rome gekomen zijn.
Het lichaam van de zalige Pier Giorgio Frassati ligt momenteel in de basiliek van Santa Maria sopra Minerva, vlakbij het Pantheon. Zijn eenvoudige houten kist is voorzien in een inscriptie in Frassati’s eigen handschrift: “Verso l’alto” – naar de top – staat er. Een citaat met een dubbele betekenis voor de jongeman, die fervent bergbeklimmer en innig gelovig was.
De Italiaanse Pier Giorgio Frassati overleed in 1925 aan polio. Hij was toen 24 jaar. Hij was lekendominicaan en veel actief in de Kerk. Ook verzette hij zich tegen het opkomende fascisme, onder meer door deel te nemen aan protestmarsen.
Zijn heiligverklaring zou eigenlijk plaatsvinden tijdens het Jongerenjubileum dat nu gaande is. Vanwege paus Franciscus’ overlijden in april werd dat uitgesteld. Frassati’s familie wilde dat zijn relieken toch bij de jongerenontmoeting zouden zijn. Daarom is zijn lichaam nu aanwezig in de Santa Maria sopra Minerva, de basiliek die door de dominicaanse orde wordt beheerd.
Fotogalerij: pelgrims bij de kist met daarin het lichaam van Pier Giorgio Frassati. Gebruik de pijltjes om te bladeren.
Al duizenden jongeren zijn deze week naar Frassati gekomen. Ernesto Aguilar uit Mexico voelt zich “gezegend”, omdat Frassati een jonge man zoals hij was en vanwege “de vreugde die hij overbrengt op alle andere jongere mensen”, zegt hij tegen OSV News.
De Canadese Emily Kourlas vindt “het inspirerend dat hij zo ‘normaal’ was. Je kunt je gemakkelijk in hem verplaatsen. Hij was een katholieke leek die van de armen hield. Ik voel me daar zelf ook toe aangetrokken”.
Amper vijf minuten lopen verderop is een reliek van Carlo Acutis te vinden. Zijn hartvlies is uitgesteld in de kerk van San Marcello al Corso, een vrij klein kerkje dat bijvoorbeeld ook een reliek van Christus’ kruis herbergt. Canadese vrijwilligers hebben daar een kleine tentoonstelling ingericht over het leven van de bijna-heilige.
John Paul Mirabel gelooft dat “Carlo hartstikke blij zou zijn” als hij de dikke drommen pelgrims zou zien die hem bezoeken. “Maar hij zou nog blijer zijn als hij weet dat sommige mensen dichter bij de Eucharistie zijn gekomen door hem.”
De vrijwilligers hopen dat bezoekers en pelgrims kunnen ontdekken dat heiligheid ook voor hen haalbaar is. “Mensen zeggen: ik kan niet zijn als Franciscus van Assisi, die achthonderd jaar geleden allerlei ongelofelijke dingen deed”, zegt Kieran Bray. “Maar Carlo heeft in onze eeuw geleefd. Dan denken mensen: oké, heiligheid is niet onmogelijk.”
