Een nieuwe studie starten, je vertrouwde vrienden achterlaten en niet goed weten waar je uitkomt: voor veel jongeren voelt die overgang als een sprong in het diepe. Dat geldt ook voor Pietro (18) uit het Italiaanse Reggio Calabria. In een openhartige brief deelde hij zijn twijfels en angsten met paus Leo XIV. Hij kreeg een verrassende reactie terug.
Pietro staat op het punt zijn middelbare school af te ronden en te beginnen aan het studentenleven. Een grote stap, schreef hij zelf, die hem “erg verward” maakt. Hij maakt zich zorgen over het verliezen van vriendschappen die hij in de afgelopen jaren heeft opgebouwd. Ook voelt hij zich onzeker over zijn toekomst en vraagt hij zich af welk pad God voor hem voor ogen heeft.
In zijn brief aan de paus uit hij bovendien een verlangen dat veel jongeren herkennen: hij droomt ervan om ooit “een gezin verenigd in de liefde van Christus” te stichten, maar weet niet hoe dat verlangen zich verhoudt tot de keuzes die hij nu moet maken. Zijn brief werd op 19 mei gepubliceerd in het Italiaanse tijdschrift Piazza San Pietro.
En paus Leo XIV reageerde ook echt met begrip, erkenning en steun op de brief van de tiener. Hij vindt het allereerst goed dat Pietro zijn toekomst serieus neemt en niet onverschillig in het leven staat. Daarna verschuift de toon naar iets wat dieper gaat dan studiekeuzes of levensplannen: identiteit en vertrouwen.
“De liefde van Jezus gaat je voor en zal je altijd vergezellen. Ze hangt niet af van de beslissingen die je neemt of de paden die je bewandelt.” Die liefde is niet afhankelijk van succes, richting of zekerheid. Volgens de paus mag Pietro erop vertrouwen dat hij al gekend en bemind is, nog vóór hij weet waar zijn leven naartoe gaat.
Een van Pietro’s grootste zorgen is dat hij na de middelbare school zijn vrienden kwijtraakt. Ook dat neemt paus Leo serieus. Hij wijst erop dat Jezus zelf de ervaring van vriendschap kent en dus ook begrijpt wat het betekent om mensen dichtbij je te hebben. “Wat authentiek was, zal niet verloren gaan. Ware liefde lost niet op, maar blijft bestaan, ook wanneer ze van vorm verandert.”
‘Heb geen haast om alles meteen te begrijpen. De tijd is een geduldige leermeester en heelt alle wonden.’
Naast bemoediging geeft de paus ook praktische geestelijke raad. Hij moedigt Pietro aan om te letten op wat hem innerlijke vrede geeft. Niet elke keuze hoeft meteen duidelijk of perfect doordacht te zijn. “Heb geen haast om alles meteen te begrijpen. De tijd is een geduldige leermeester en heelt alle wonden.”
Veel jongeren herkennen de spanning van Pietro: de druk om snel keuzes te maken over studie, carrière en relaties. Paus Leo zet daar een ander tempo tegenover: geduld, onderscheidingsvermogen en groei. Opvallend is dat hij ook een positieve betekenis geeft aan onzekerheid en innerlijke onrust.
Wat vaak als lastig of storend wordt ervaren, noemt de paus juist een plek waar iets kan gebeuren. Rusteloosheid is volgens hem geen teken dat er iets mis is, maar eerder “de plek waar God op een diep niveau aan het werk is”. Twijfel hoeft niet direct opgelost te worden, maar kan ook een ruimte zijn waarin iemand groeit.
De paus wijst Pietro tot slot op helpende manieren om richting te vinden in deze fase van zijn leven: bidden, luisteren naar Gods woord, de sacramenten en gesprekken met wijze mensen die kunnen helpen bij het onderscheiden van keuzes.
Ook zijn droom om een toekomstig gezin te stichten in de liefde van Christus krijgt een plek in zijn brief. Die wens noemt hij geen naïeve gedachte, maar juist een “kostbaar geschenk” dat aandacht en vertrouwen verdient. “De Heer stelt de verlangens die Hij zelf in het hart heeft gewekt niet teleur.”
