De Schotse bisschoppen hebben groen licht gegeven voor de start van het heiligverklaringsproces van Joe Wilson, die in 2011 op 17-jarige leeftijd overleed aan een aangeboren hartaandoening. Zijn geloofsleven en dagboekteksten kregen de afgelopen jaren wereldwijd aandacht, met name onder jongeren.
Joe Wilson werd geboren op 12 december 1994 in Motherwell, een plaats in North Lanarkshire in het westen van Schotland. Hij groeide op in een katholiek gezin en was leerling aan Taylor High School, een katholieke middelbare school. Volgens betrokkenen viel hij op door zijn rustige karakter, zijn betrokkenheid bij anderen en zijn uitgesproken geloofsleven.
‘Ik weet dat de wereld niet perfect zal zijn, en daarom vind ik geloof zo waardevol’
In zijn persoonlijke dagboek, dat zijn vader na zijn overlijden tussen zijn bezittingen aantrof, beschreef Joe vanaf zijn veertiende zijn relatie met God en zijn zoektocht naar zingeving. De teksten worden inmiddels door velen gelezen en gedeeld, vooral door zijn leeftijdsgenoten.
Met de opening van het heiligverklaringsproces draagt Joe Wilson nu de titel ‘dienaar Gods’. Dit is de eerste fase van het canonisatieproces. Een eventuele zalig- en later heiligverklaring volgen pas na verder onderzoek en erkenning van wonderen.
Valerie Fleming is postulator van het proces en verantwoordelijk voor het verzamelen van documentatie over zijn leven en nalatenschap. Het dossier wordt uiteindelijk voorgelegd aan het Dicasterie voor de Geloofsleer in Rome.
Een belangrijke plaats in Joe’s leven was Carfin Grotto, een Mariabedevaartsoord vlakbij zijn woonplaats, dat ook wel het ‘Lourdes van Schotland’ wordt genoemd. Hij bezocht het heiligdom regelmatig. Toen hij kort voor zijn overlijden in coma raakte, kwamen daar honderden mensen samen om voor hem te bidden.
Joe liet zich onder meer inspireren door de heilige Thérèse van Lisieux. Volgens postulator Fleming vond hij in haar spiritualiteit een aansporing tot eenvoud en dienstbaarheid. In zijn omgeving werd hij gezien als iemand die geloof en dagelijks leven op een vanzelfsprekende manier met elkaar verbond.
Op 20 december 2011 overleed Joe in het ziekenhuis aan het Wolff-Parkinson-White-syndroom, een hartritmestoornis. Zijn onverwachte dood, vijf dagen na zijn zeventiende verjaardag, was een enorme schok voor zijn familie en vrienden. Zijn ouders, Alan en Veronica Wilson, besloten zijn dagboek openbaar te maken in de hoop dat het anderen tot steun en inspiratie kon zijn.
“Ik weet dat de wereld niet perfect zal zijn, en daarom vind ik geloof zo waardevol”, schreef Joe kort voor zijn overlijden. “Denk aan al die mensen die honger lijden, in oorlogen en hongersnoden leven, die buitengesloten, gemarteld en onbemind zijn in deze wereld. Al die mensen die op aarde ongelukkig waren, zitten nu, daar ben ik van overtuigd, op de hoogste tronen in de hemel. Hoe geruststellend is dat?”
Volgens Fleming spreekt Joe’s levensverhaal vooral jongeren aan die zich niet vanzelfsprekend tot de Kerk aangetrokken voelen. “Zij herkennen zich in zijn normaliteit”, zegt zij, “en zien dat geloof geen afstand hoeft te scheppen tot het gewone leven”.
Als het proces wordt voortgezet en uiteindelijk tot zalig- en heiligverklaring leidt, zou Joe Wilson de eerste Schotse millennial zijn die officieel als heilige wordt erkend. De laatste in Schotland geboren persoon die werd gecanoniseerd, was de jezuïet John Ogilvie, die in 1615 in Glasgow werd geëxecuteerd en in 1976 heilig werd verklaard.
