Hoofdredacteur
Bij het eerste bezoek van de anglicaanse aartsbisschop Sarah Mullally aan paus Leo klonken warme woorden van waardering. Vrouwelijke priesterwijding blijft om meer dan een reden een heikel punt in de betrekkingen, maar: “Niet werken aan eenheid zou een schandaal zijn.”
Hoewel de weg naar volledige gemeenschap “moeilijker te onderscheiden” is geworden, moeten katholieken en anglicanen de weg van de dialoog blijven bewandelen en gezamenlijk “Christus aan de wereld verkondigen”. Dat zei paus Leo XIV tijdens zijn eerste ontmoeting met de anglicaanse aartsbisschop van Canterbury, Sarah Mullally.
De ontmoeting tussen de anglicaanse aartsbisschop en de paus op 27 april was het hoogtepunt van een vierdaags bezoek aan Rome van Mullally, gericht op de oecumenische betrekkingen tussen de anglicanen en rooms-katholieken.
Over en weer klonken woorden van verzoening en waardering, al maakte paus Leo er ook geen geheim van dat er de afgelopen decennia “nieuwe problemen” zijn ontstaan in de oecumenische betrekkingen.
Want dat Mullally in oktober door koning Charles als eerste vrouw ooit werd benoemd tot aartsbisschop van Canterbury – of fundamenteler, dat de anglicaanse Kerk in 1992 het priesterschap heeft opengesteld voor vrouwen – is een belangrijk knelpunt.
In feite is het zelfs een dubbele knoop: want niet alleen rooms-katholieken zien het priesterschap als een typisch mannelijke roeping, ook in anglicaanse kringen zelf heeft deze verandering van meet af aan weerstand opgeroepen.
Dat leidde er zelfs toe dat vele anglicanen wereldwijd aansluiting zochten bij de Kerk van Rome. In 2009 riep paus Benedictus XIV om die reden een zogeheten ‘ordinariaat’ voor ex-anglicanen in het leven: een buitengewone kerkelijke structuur waarin anglicanen katholiek konden worden, met behoud van een aantal specifiek anglicaanse gebruiken – zoals getrouwde priesters.
Dat bleek een succes; vorig jaar werd een onderzoek gepubliceerd waaruit bleek dat in het Verenigd Koninkrijk in de afgelopen decennia zo’n 700 anglicaanse priesters de overstap maakten naar het katholieke priesterambt, onder wie ook 16 voormalige anglicaanse bisschoppen. Deze groep vormde zelfs ruim een derde van alle rooms-katholieke priesterwijdingen in het Verenigd Koninkrijk in de onderzochte periode.
Kortom, er zijn de nodige pijnpunten over en weer. Desalniettemin, zo benadrukte paus Leo tijdens zijn ontmoeting met Mullally, “zou het eveneens een schandaal zijn als wij niet zouden blijven werken aan het overwinnen van onze verschillen, hoe hardnekkig die ook mogen lijken.”
“Als de wereld onze verkondiging ter harte moet nemen, moeten wij daarom volhardend zijn in ons gebed en onze inspanningen om alle struikelblokken weg te nemen die de verkondiging van het Evangelie belemmeren”, zei de paus.
Aartsbisschop Mullally op haar beurt benadrukte het belang van een wederzijdse “bereidheid om ruimte voor elkaar te maken als mensen die geschapen zijn naar het beeld van God en geroepen zijn om meer en meer op Hem te gaan lijken.”
“Nu al ontvangen wij van elkaar gaven die wij niet alleen kunnen voortbrengen: diepgang in gebed, moed in getuigenis, volharding in lijden en trouw in dienstbaarheid. Daardoor wordt ons gemeenschappelijk getuigenis versterkt.”
Zij wees ook op het bezoek van koning Charles en koningin Camilla aan het Vaticaan in oktober, en zei te hopen op een wederbezoek. Mullally verzekerde paus Leo “van een warm welkom vanuit de Kerk van Engeland mocht u het Verenigd Koninkrijk met een bezoek vereren”.
De laatste paus die Engeland bezocht was Benedictus in 2010. De oecumenische verhoudingen tijdens dat bezoek waren gespannen vanwege de oprichting van het genoemde ordinariaat nog geen jaar eerder. Het hielp er niet aan dat de paus tijdens die reis kardinaal John Henry Newman zaligverklaarde, ook een ex-anglicaanse geestelijke die katholiek geworden was.
