In een verklaring spreekt Caritas Internationalis zich scherp uit over de situatie in Gaza. Volgens de wereldwijde katholieke hulporganisatie is de door de mens veroorzaakte hongersnood geen tragisch ongeluk, maar het resultaat van “berekende keuzes” en een flagrante schending van het internationale recht.
Op 20 augustus vielen Israëlische troepen de stad Gaza binnen, waar bijna één miljoen ontheemde Palestijnse burgers hun toevlucht hadden gezocht. Twee dagen later riepen de Verenigde Naties officieel een hongersnood uit. Volgens Caritas waren er toen al 273 mensen gestorven van de honger, onder wie 112 kinderen.
“Dit is geen oorlog”, stelt de Engelstalige verklaring. “Het is de systematische vernietiging van burgerleven.” De organisatie spreekt van een “vernietigingsmachine”, in stand gehouden door straffeloosheid en de stilte of medeplichtigheid van machtige landen.
Caritas benadrukt op haar website dat burgers in Gaza, vooral vrouwen en kinderen, het zwaarst getroffen worden door hongersnood, bombardementen en vernietiging. Ook verwijt de organisatie regeringen, bedrijven en internationale organisaties dat zij dit mogelijk maken door militaire steun, financiële hulp of diplomatieke dekking. “Hun stilte is geen neutraliteit. Het is instemming.”
Tegelijkertijd hekelt Caritas de houding van de internationale gemeenschap, die volgens de verklaring vooral bestaat uit “holle verklaringen en lege woorden”. Deze “dubbele standaarden” zouden slechts tijd rekken voor verdere vernietiging.
Caritas stelt dat de belegering van Gaza een “flagrante minachting” toont voor de waarden en beginselen van de menselijkheid. De acties zouden in strijd zijn met het internationaal recht, het humanitair recht, het mensenrechtenrecht en zelfs met het VN-verdrag inzake de voorkoming en bestraffing van genocide.
De organisatie grijpt terug op paus Franciscus’ encycliek Fratelli Tutti: “We worden ofwel allemaal samen gered, of niemand wordt gered.” Ook citeert Caritas uit de Bijbel: “Open uw mond voor de stomme, voor het recht van hulpelozen” (Spreuken 31:8 – Willibrordvertaling).
In de verklaring doet Caritas een reeks dringende oproepen. De organisatie pleit voor een onmiddellijke en permanente wapenstilstand, evenals onbelemmerde humanitaire toegang om voedsel, medicijnen en andere basisvoorzieningen te kunnen leveren.
Ook dringt Caritas aan op de vrijlating van alle gijzelaars en willekeurig vastgehouden personen, en op de inzet van een VN-vredesmacht om burgers te beschermen. Daarbij vraagt de organisatie bijzondere aandacht voor de veiligheid van kinderen, vrouwen en ouderen, en vindt ze dat daders en hun medeplichtigen voor nationale en internationale rechtbanken ter verantwoording moeten worden geroepen.
Volgens Caritas is de hongersnood in Gaza “een test van morele integriteit, en te velen hebben gefaald”. De verklaring besluit: “Een bevolking uithongeren is het ontheiligen van het leven. Zwijgen is medeplichtigheid. De wereld kijkt toe. De geschiedenis schrijft het op. En Gaza wacht, niet op woorden, maar op redding.”
