Een landelijke enquête onder Franse priesters laat zien dat de meeste geestelijken opvallend positief zijn over hun werk en roeping. “Je zou denken dat priesters terneergeslagen en gedemoraliseerd zijn, maar dat is niet het geval.”
Volgens het onderzoek van het Observatoire du Catholicisme, uitgevoerd in samenwerking met het Frans onderzoeksbureau IFOP, zegt maar liefst tachtig procent van de priesters “gelukkig” te zijn met hun missie.
Het onderzoek, onder meer gepubliceerd door het katholieke tijdschrift Famille Chrétienne, werd gehouden van 16 tot 30 oktober. Van de circa 12.000 priesters in Frankrijk werden er 5.000 benaderd. 766 van hen vulden de vragenlijst in.
Observatorium-directeur Aurélie Pirillo noemt de resultaten “positief”. Priesters voelen zich volgens haar trouw aan hun roeping en nuttig in hun gemeenschap. Ze ervaren doorgaans rust en tevredenheid, al zijn ze minder idealistisch dan bij aanvang van hun priesterleven.
Opvallend is dat de tevredenheid hoog blijft ondanks de misbruikschandalen die in Frankrijk opdoken en de roep om hervormingen binnen de Kerk.
“Je zou denken dat priesters terneergeslagen en gedemoraliseerd zijn, maar dat is niet het geval”, schrijft Famille Chrétienne. “Integendeel: ze zijn enthousiaster dan ooit.” 53 procent van de priesters geeft aan het meest gelukkig te worden van “de wonderen die God in mensenharten verricht”.
De relatie met de bisschop blijkt een belangrijke bron van spanning te zijn. Hoewel priesters zeggen dat deze relatie essentieel is voor hun werk, voelt 17 procent een gebrek aan concrete steun
Ongeveer 20 procent van de priesters ervaart wel moeite in hun dagelijks leven, vooral door eenzaamheid. Zestig procent zegt veel steun uit hun familie te halen, maar priesters zonder hechte familiebanden kunnen zich geïsoleerd voelen.
“Als ze geen moeite doen om vriendschappen op te bouwen, kunnen zij zich erg eenzaam voelen”, aldus Pirillo in gesprek met OSV News.
Ook is er bij veel priesters behoefte aan meer gemeenschapsleven. Zo’n veertig procent wil het liefst samen met andere priesters wonen. Bij jongere priesters (25–34 jaar) is deze wens nog groter: zo’n 69 procent heeft deze behoefte.
Het onderzoek brengt ook enkele negatieve aspecten aan het licht. Zo blijkt de relatie met de bisschop een belangrijke bron van spanning te zijn. Hoewel priesters zeggen dat deze relatie essentieel is voor hun werk, voelt 17 procent een gebrek aan concrete steun.
Vooral jonge priesters willen meer directe betrokkenheid: “Zij zouden graag gewoon het mobiele nummer van hun bisschop hebben”, zegt Pirillo.
Een breed gedeelde zorg is de sterk afgenomen kerkdeelname Frankrijk. Het aantal doopsels daalde van 80 procent in 1972 naar ongeveer 30 procent in 2025. Oudere priesters ervaren die verandering het sterkst, terwijl jongere priesters zich meer thuis voelen in een Kerk die een minderheidspositie inneemt.
Priesters van alle generaties geven aan dat betrokken en goed toegeruste leken steeds belangrijker worden, vooral om administratieve taken over te nemen.
