fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Kerk in België

Koen Vanhoutte tot bisschop gewijd

KN Redactie 4 september 2018
image
Kardinaal De Kesel wijdt Koen Vanhoutte tot bisschop in de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen. (Foto: Luc Hilderson)

Kardinaal Jozef De Kesel heeft zondag zijn nieuwe hulpbisschop voor Vlaams-Brabant en Mechelen gewijd. “Een bisschop dient het Volk Gods te leiden in de onderscheiding”, drukte de kardinaal mgr. Vanhoutte op het hart.

De Mechelse Sint-Romboutskathedraal was bomvol gelopen voor de bisschopswijding van de voormalige Brugse vicaris-generaal, mgr. Koen Vanhoutte. Hij was in mei door paus Franciscus benoemd tot hulpbisschop voor Vlaams-Brabant en Mechelen en titulair bisschop van Thagora.

Sobere liturgie

Onder de kleine duizend gelovigen was ook een ruime schare priesters uit het aartsbisdom Mechelen-Brussel en uit het bisdom Brugge waar de wijdeling vandaan komt. Verder was de quasi voltallige Belgische bisschoppenconferentie aanwezig, evenals de apostolische nuntii bij de Belgische regering en bij de Europese instellingen.

Kardinaal Godfried Danneels, emeritus-aartsbisschop van Mechelen-Brussel maar inmiddels gekluisterd aan een rolstoel, was er ook bij. Mgr. Vanhoutte knielde vooraan in het schip van de kathedraal voor hem neer zodat de 85-jarige kardinaal hem de handen kon opleggen, meteen nadat consecrator Jozef De Kesel en de co-consecratoren dat hadden gedaan.

Een ander emotioneel moment in deze overigens sobere maar stemmige liturgie was toen de wijdeling met bloemen op zijn bejaarde moeder afstapte.

Onderscheiding is cruciaal

In zijn homilie ging kardinaal De Kesel, vanuit de lezingen tijdens deze wijdingsmis, dieper in op de rol van de bisschop in de Kerk, in het bijzonder als deze moeilijke tijden doormaakt.

“We weten het immers: godsdienst kan ontsporen. De laatste weken hebben we nogmaals met pijn en schaamte moeten vaststellen wat er zich achter mooie façades kan verbergen. En hoe subtiel de mechanismen zijn.”

“Ze eren Mij, maar zonder zin en mensenwet is wat zij eren” (Marcus 7,7)”, citeerde De Kesel de evangelielezing. De farizeeërs op wiens vingers Jezus tikte, leefden “alsof het formeel naleven van geboden op zich al een daad van godsdienstigheid zou zijn, alsof het God om de wet op zich zou gaan en niet om de menselijkheid van mens en samenleving die de wet juist wil garanderen”.

Het onderscheid is cruciaal, zei de kardinaal, in ons eigen leven en dat van de Kerk. “Onderscheiden waar het op aankomt: wat God van mij, van ons, van zijn Kerk vraagt. Niet zwaaien met Gods geboden maar onderscheiden.”

Wat God van ons wil

Dat geldt bij uitstek voor een bisschop, vervolgde hij. “Hij moet de tekenen van de tijd verstaan en zien waar het op aankomt.”

Niet het behoud van eigen gewoonten en tradities, telt voor de Belgische aartsbisschop, “maar wat God van ons wil. Daarbij helpen, inspireren, voorgaan: dat is een van de belangrijke taken van de bisschop. Mensen helpen Gods Woord te ontdekken als een woord van leven. Hen helpen zien hoe anders het leven dan kan worden, dieper, intenser, menselijker. En hoe het ons helpt elkaar te eerbiedigen, hoe verscheiden we ook zijn of van welke overtuiging ook, om samen te bouwen aan een rechtvaardige en menselijke samenleving”.