In 103 dagen liep Tilburger Jack Schoneveld (22) naar Rome. Onder de naam Walk for Peace 2025 deelde hij zijn reis dagelijks online en zamelde hij ruim 11.500 euro in voor Artsen Zonder Grenzen. “Ik werk aan de conflicten in mezelf en wil tegelijk iets betekenen voor mensen die externe conflicten meemaken.”
“Ik ben 22 en kom uit Tilburg. Maar wie ben ik eigenlijk? Dat is een goede vraag.” Zo begint Jack zijn verhaal, terwijl hij in een B&B in het Italiaanse Sutri uitkijkt over de laatste kilometers van zijn pelgrimage. “Het was niet alleen een missie voor het goede doel, maar ook een zoektocht naar vrede in mezelf”, vertelt hij.
Hij beschrijft zichzelf als iemand die “heel gepassioneerd in het leven staat” en “alle kanten van het leven wil ervaren”. Achter die energie schuilt echter een verlangen naar zingeving en innerlijke rust dat hem al sinds zijn tienerjaren bezighoudt.
Op zijn zeventiende werd hij ziek, gevolgd door ziekenhuisopnames. “Dat was een periode waarin ik echt behoefte had aan innerlijke vrede, omdat ik emotioneel erg hoog zat.” Zo begon hij te mediteren en verdiepte hij zich via YouTube in religies en manieren om rust te vinden.
Jack groeide op in een protestants gezin. “We gingen vroeger elke zondag naar de kerk, en ik kreeg het geloof mee vanuit huis. Tijdens de puberteit, op de middelbare school, zoek je als tiener vooral naar identiteit en wil je erbij horen. Geloof raakt op de achtergrond.
Maar aan het einde van de middelbare school word je wat stabieler als persoon. Je krijgt ruimte om los te komen van sociale status en jezelf af te vragen: wie ben ik en wat wil ik? Tijdens mijn studie ben ik mezelf weer meer gaan afvragen wat ik geloof en mijn relatie met God herontdekt.”
Jacks pelgrimage ontstond niet vanuit een traditioneel religieus oogpunt. “Ik denk dat iedereen zijn eigen pad en relatie met God heeft, of dat nu via het christendom, de islam of iets anders is. Voor mij betekent het vragen: wie ben ik, en hoe kan ik naar binnen keren om rust te vinden?” Het wandelen naar Rome bood hem die ruimte voor stilte en contemplatie. “Je vindt die stilte ook als je urenlang alleen loopt. Dat was voor mij een heel mooie ervaring.”
Zijn route naar Rome, oorspronkelijk gepland via Frankrijk, wijzigde hij vlak voor vertrek naar Duitsland, via de zogenoemde Middenroute. Hij sliep in tenten, hostels en soms buiten, en ervaarde dat het leven zich als vanzelf ontvouwt. “Pelgrimeren is eigenlijk een soort samensmelting: alles gaat zoals het moet, zonder dat jij het pad bepaalt”, legt hij uit.
De kaart van de route die Jack aflegde:
@walkforpeace2025Route WalkForPeace2025 Tilburg ➡️ Rome Total: 2500km♬ origineel geluid – WalkForPeace2025
De fysieke uitdaging was groot. In Italië, op de Povlakte na de laatste bergen van Zwitserland, werd het wandelen zwaar. “Het leek uitzichtloos met al die muggen, het bereik viel weg en ik voelde me gefrustreerd. Maar ik dacht: oké, Jack, je mag boos zijn, je mag klagen. Maar blijf doorstappen. Uiteindelijk wordt het beter.”
Enkele weken na de start begon het innerlijke proces van de reis. Op dag 44, in Duitsland, barstten de emoties bij Jack los. “Mijn lijf wilde tijdens het wandelen op een gegeven moment gewoon niet verder. Ik ging op een bankje zitten om uit te rusten en zonder te weten waarom begon ik opeens vijftien minuten lang te huilen. Allerlei emoties kwamen er ineens uit, waarschijnlijk omdat ik mezelf eerder nooit de ruimte had gegeven om écht te voelen.”
Eigenlijk dacht ik altijd dat ik bewijs moest zoeken dat ik goed genoeg ben, maar het gaat erom dat je voor jezelf goed genoeg bent.
Wat lag er aan die emoties ten grondslag? “Het heeft denk ik te maken met bewijsdrang”, zegt Jack. “Eigenlijk dacht ik altijd dat ik bewijs moest zoeken dat ik goed genoeg ben, maar het gaat erom dat je voor jezelf goed genoeg bent. Dat was bij mij lange tijd niet het geval. Nu geef ik daar steeds meer ruimte aan. Ik probeer te voelen dat ik er al mag zijn, dat ik compleet ben, ondanks mijn prestaties. Deze reis heeft me dat heel sterk laten ervaren. Dat is ontzettend waardevol.”
Tegen het einde van zijn pelgrimstocht realiseerde hij zich iets bijzonders: “Ik was altijd op zoek naar innerlijke vrede, maar die hoefde ik niet meer actief te vinden. Door juist te stoppen met zoeken, voelde ik vrede op een onverwachte, maar natuurlijke manier. Het voelde helemaal juist.”
Tijdens het wandelen had Jack veel tijd met zijn eigen gedachten, maar ook om contact te maken met andere pelgrims. “Soms neem je een koffiepauze, en aan het eind van de dag kom je in een stad aan, verken je de omgeving, pak je een terrasje en klets je met andere pelgrims. Het is mooi om verhalen te delen en ervaringen uit te wisselen. Iedereen bewandelt toch heel erg zijn eigen pad.”
Sommige ontmoetingen waren onvergetelijk. In Duitsland stuitte hij op de zingende katholieke broederschap van de Heilige Matthias. “Ik stelde me voor: ‘Hé, ik ben Jack, wat zijn jullie aan het doen?’ Uiteindelijk liep ik de hele dag met hen mee, at samen, sliep samen en woonde een Mis bij. Dat zal ik nooit vergeten”, vertelt hij. Ook in de kathedraal van Speyer, op Eerste Pinksterdag, ervaarde hij eenzelfde diepe verbondenheid en rust.
Jack documenteerde zijn reis op Instagram, TikTok en Polarsteps. In de filmpjes is te zien hoe zijn uiterlijk verandert: van een gladgeschoren gezicht bij vertrek tot een steeds meer verwilderde look dichter bij Rome. “Ik had tegen mezelf gezegd: ik wil als pelgrim Rome binnenwandelen, en de volgende dag ga ik alles er weer afscheren”, zegt hij lachend.
Na 2500 kilometer en 103 dagen van fysieke inspanning en innerlijke confrontatie kwam Jack aan in Rome, een paar dagen na dit interview met KN Jong. Op sociale media deelt hij de video van zijn aankomst, waar hij door familie en vrienden juichend wordt opgewacht.
Een zichtbaar geëmotioneerde Jack valt zijn moeder in de armen, trots dat hij de persoonlijke uitdaging heeft overwonnen. De reacties onder het filmpje variëren van lof voor zijn doorzettingsvermogen tot volgers die hun eigen emoties delen, teleurgesteld dat hun dagelijkse ‘miniserie’ ten einde is.
Bekijk de samenvatting én de ontknoping van Jacks reis:
@walkforpeace2025 Dag103 gewandeld van Tilburg naar Rome!! Ik heb geen woorden voor hoeveel deze reis voor mij betekend. Wat een aankomst in Rome met familie, vrienden en de andere pelgrims. Ik heb in de Sint Pieterskerk drie kaarsjes aangestoken: • Voor de slachtoffers die lijden onder de wereldwijde oorlogvoering. Dat ze ondanks alle conflicten, vrede in zichzelf en liefde met hun naasten mogen ervaren. • De liefdevolle mensen die ik op de reis ben tegengekomen. Wat een waanzinnige onmoetingen. Zulke ontmoetingen hebben de reis gemaakt tot wat hij is geworden. • Als laatste familie, vrienden en jullie volgers van wie ik zoveel liefde en steun heb gevoeld tijdens de tocht. Ik wens jullie allemaal enorm veel geluk en liefde toe. Veel liefs, ~ WalkForPeace2025 #WandelenVoorHetGoedeDoel #Pelgrimstocht #LopenNaarRome #Wandelen ♬ origineel geluid – WalkForPeace2025
Na de tocht wacht een nieuwe fase. Jack heeft zijn bachelor Mechanical Engineering afgerond in Eindhoven en start in september met zijn master. “Daarna hoop ik te gaan werken en verder te ontdekken wat ik precies wil doen. Normaal merk je dat technische mensen heel inhoudelijk zijn, maar ik mis vaak het contact van mens tot mens. Ik zie mezelf als een brug tussen technische kennis en het gewone menselijke proces”, zegt hij.
De tocht dwong Jack om stevig te reflecteren over zijn eigenwaarde en zelfcompassie. “Ik ervaar God niet zoals een gelovige in de traditionele zin, maar als een persoonlijke ervaring. Door overgave en stilte ervoer ik dat zelfcompassie er altijd al was.”
Op de vraag of hij een boodschap heeft voor andere jongeren, geeft hij een eenvoudig maar krachtig antwoord: “Je bent genoeg zoals je bent.” Maar nog meer dan een antwoord, wil hij graag een vraag meegeven: “Ben je goed genoeg voor jezelf?”
