Onder toeziend oog van koning Philip en koningin Mathilde ging zondag het 800-jarig jubileum van de Sint-Michiels- en Sint-Goedelekathedraal van start.
Dit jaar precies 800 jaar geleden werd de eerste steen van de Brusselse kathedraal gelegd. Reden voor een feestjaar onder de naam Gudula26.
Met een pontificale Mis werd het jubileumjaar zondag geopend. In een volle kathedraal waren naast het Belgische koningspaar, ook tal van Belgische hoogwaardigheidsbekleders en geestelijken aanwezig.
Kardinaal Pietro Parolin, als staatssecretaris de tweede man in het Vaticaan, was voor de start van het jubileum speciaal naar België afgereisd. Hij was hoofdcelebrant van de Mis en werd welkom geheten door Luc Terlinden, aartsbisschop van Mechelen-Brussel.
Daarbij verwees aartsbisschop Terlinden naar de woorden van wijlen paus Franciscus bij zijn bezoek aan België in september 2024: “‘België is als een brug die uitwisseling bevordert en beschavingen met elkaar in dialoog brengt. Een onmisbare brug om vrede op te bouwen en oorlog af te wijzen.”
Een brugfunctie die volgens Terlinden weerspiegelt wordt in de kathedraal, die aanvankelijk alleen werd toegewijd aan Sint-Michiel, maar later ook aan Sint-Goedele.
In zijn preek verwees kardinaal Parolin naar de roemrijke geschiedenis van de kathedraal, maar ook naar het belang van de kerk voor de samenleving vandaag.
“Acht eeuwen lang heeft deze kathedraal getuigd van en begeleid bij het christelijke leven van de stad en het land, door zeer verschillende periodes heen”, zei Parolin. “Een zo lange geschiedenis sluit de ogen niet voor het verleden, maar opent ze voor de toekomst. Ze nodigt niet uit tot nostalgie, maar tot hoop.”
‘We vragen dat deze plaats een open huis en een ruimte van gemeenschap blijft’
Parolin herinnerde eraan dat de kathedraal in een stad staat die “een van de plaatsen is geworden waar Europa wordt opgebouwd”. Dit Europa, voegde hij toe, “maakt vandaag een periode door die gekenmerkt wordt door kwetsbaarheid, angsten en breuken”.
In deze context, zei hij, biedt het christendom geen technische oplossingen, maar stelt het essentiële menselijke criteria voor: de waardigheid van de persoon, verbinding en erkenning van de ander.
En juist in deze context, voegde Parolin eraan toe, doet zich een van de meest beslissende uitdagingen voor de Kerk van vandaag voor. “Niet zozeer het feit dat zij numeriek in de minderheid is – een toestand die vaak gepaard gaat met de christelijke geschiedenis –, maar het vooruitzicht dat zij onbeduidend zou worden.”
Dat de christelijke gemeenschap in aantal kleiner wordt, maakt haar niet kwetsbaar, hield Parolin de gelovigen voor. Wat de gemeenschap verzwakt is volgens het verlies van haar evangelische durf. “Een Kerk verzwakt wanneer zij ophoudt het zout te zijn dat smaak geeft, het licht dat verlicht, het zuurdeeg dat doet rijzen.”
Hij vroeg daarom ook om gebed, niet alleen voor de kathedraal en de stad Brussel, maar ook voor Europa en de hele wereld. “En we vragen dat deze plaats een open huis en een ruimte van gemeenschap blijft, waar het evangelie gewetens vormt die in staat zijn tot gerechtigheid, verantwoordelijkheid en hoop.”
