Peter Denneman was tussen 1994 en 2010 bijna wekelijks te zien in de eucharistieviering op televisie. De provinciaal overste van de montfortanen is op 28 september overleden op 80-jarige leeftijd.
Wie tussen 1994 en 2010 wel eens de tv-Mis meevierde, zal ongetwijfeld vertrouwd met hem zijn: pater montfortaan Peter Denneman. In zestien jaar tijd vierde hij talloze eucharistievieringen als mediapastor bij de RKK/KRO.
Denneman wordt op 7 januari 1945 geboren in het Noord-Hollandse Limmen. In 1964 wordt hij novice bij de montfortanen en een jaar later legt hij zijn eerste geloften af. Op 6 juni 1971 wordt hij tot priester gewijd door de Haarlemse bisschop Theodorus Zwartkruis.
Zijn eerste werkplek is echter een parochie in het zuiden van het land, in Tilburg. In de nieuwe arbeiderswijk Stokhasselt is het de eerste jaren behelpen: de jonge priester moet improviseren in een bouwkeet.
Gauw genoeg is de Montfortkerk klaar, waar Denneman enthousiast aan een bloeiende gemeenschap werkt. In 2024 werd besloten dat de Montfortkerk moet sluiten, tot groot verdriet van Denneman.
In januari 1994 verlaat de montfortaan Tilburg om omroeppastor voor de katholieke publieke omroep te worden. In die hoedanigheid is hij celebrant voor de tv-Missen die de RKK/KRO in die tijd tweewekelijks uitzendt. Dat doet hij tot hij in 2010 met pensioen gaat.
Na zijn pensioen wordt hij gekozen tot provinciaal overste van de montfortanen, en dat niet één, maar vier keer. In juni dit jaar, op zijn tachtigste, aanvaardt hij opnieuw de rol van overste van de congregatie in Nederland.
In een bericht op hun website beschrijven de montfortanen hun provinciaal als een doener. “Hij kon niet stilstaan, rusteloos, altijd onderweg.” Waar veel ordes en congregaties in Nederland vooral bezig zijn met de voltooiing van hun gemeenschappen, wilde Denneman “toekomst, een nieuw begin”. Zo regelde hij dat Indonesische montfortanen de Nederlandse gelederen kwamen versterken.
Begin dit jaar verslechtert zijn fysieke toestand. Denneman heeft veel last van zijn rug en heeft problemen met de doorbloeding in zijn benen, waarvoor hij twee keer geopereerd wordt. Het gaat vervolgens de goede kant op met hem. Het ongeloof is bij de montfortanen dan ook groot wanneer hij op zondagavond 28 september levenloos in zijn stoel wordt gevonden.
“In Peter verliezen wij een geliefde broer, zwager, oom en een trouwe vriend, altijd op zoek naar verbinding”, schrijven zijn broeders. “Wij verliezen een (eigen)wijze, betrokken en reislustige medebroeder, die geen moeite had met een vergadering meer of minder.”
