Zondag 13 juli vieren gelovigen in Ossendrecht niet alleen de feestdag van zuster Marie Adolphine, maar ook het 25-jarig jubileum van haar heiligverklaring. Het bisdom Breda nodigt gelovigen uit om haar feestdag mee te vieren. “Wat zij ons leert, is dat je staat waar je voor staat. Dat je je niet laat inpakken.”
In maart 1866 werd Kaatje Dierkx geboren in Ossendrecht. Ze verloor op jonge leeftijd haar moeder en groeide op in armoede. Ze verruilde het dorp voor de grote stad Antwerpen, waar ze als dienstbode aan de slag ging.
Hier kwam ze in aanraking met de zusters Franciscanessen Missionarissen van Maria. Onder de indruk van hun toewijding en dienstbaarheid trad ze toe en nam de kloosternaam Marie Adolphine aan.
Tijdens de turbulente beginjaren van de twintigste eeuw in China zocht de bisschop van Taiyuan zusters om een nieuw ziekenhuis en weeshuis op te richten. Marie Adolphine behoorde tot de zusters die zich bereid verklaarden de zware zeereis naar China te maken. Dit deed ze in het volle besef van het vijandig politieke klimaat ten aanzien van westerlingen en katholieke missionarissen.
Vicaris en pastoor Paul Verbeek ziet moed in deze keuze. “Om te gaan naar de plek waar de nood is, om daar te luisteren en hulp en nabijheid te bieden. En dan niet te vluchten.” Hij ziet deze moed ook weerspiegeld in de hedendaagse aanwezigheid van zusters in conflictgebieden als Myanmar, Oekraïne en Gaza.
Toen Marie Adolphine in China aankwam, was de Bokseropstand in volle gang. Deze opstand, waarin nationalistische strijdgroepen zich keerden tegen westerse mogendheden en hun religieuze vertegenwoordigers, bereikte in 1900 Taiyuan. Na een schijnproces werden alle aanwezige missionarissen, waaronder zuster Marie Adolphine, vermoord.
“Meteen al nadat het nieuws over haar sterven in 1900 Ossendrecht bereikte, werden er foto’s van haar in huizen neergezet”, vertelt Verbeek over de innige band van het dorp met de heilige zuster.
Deze band verdiepte zich toen vanaf 1926 het proces van haar zaligverklaring werd ingezet en ze in 1946 door paus Pius XII ook zalig werd verklaard. Sinds haar heiligverklaring op 1 oktober 2000 door paus Johannes Paulus II wordt haar feestdag in Ossendrecht jaarlijks gevierd.
Dat Marie Adolphine volop leeft in Ossendrecht, bewijzen de getuigenissen van plaatsgenoten over hun liefdevolle band met de heilige. Verbeek: “Er staan bloemetjes bij haar beeld, er branden kaarsjes.”
Ook vertelt hij over een vrouw die werd geboren in het huisje van de heilige. Zij stierf met een beeld van de heilige zuster aan de voet van haar sterfbed. “Ze is echt één van hen. Dat is het summum van het verrijzenisgeloof, dat je sterk voelt: de band die blijft.”
Op de feestdag op 13 juli wordt een stille gebedstocht langs plekken uit het leven van de heilige zuster Marie Adolphine gelopen, waarop een feestelijke processie door het dorp volgt. “Ik vind het altijd een mooi moment als ik in de stille tocht haar reliek mag dragen”, vertelt Verbeek. “Ik voel me dan nog dichter bij haar.” Ook hoopt hij dat de bloemengroet dit jaar net zo ontroerend zal zijn als vorig jaar.
Na de eucharistieviering is er een feestelijk samenzijn in de pastorietuin met koffie, thee en broodjes. Extra bijzonder dit jaar is de aanwezigheid van een speciale vlag van zuster Marie Adolphine, die afgelopen oktober door paus Franciscus werd gezegend. “Die wordt gekoesterd in haar kapel”, aldus Verbeek.
Met een speciale collecte voor het apostolaat van haar congregatie, een theatervoorstelling over haar leven, een glossy die in oktober wordt uitgegeven en de mogelijkheid een speciale bezinningsavond rondom haar gedachtegoed aan te vragen, wordt er volop ingezet op de voortzetting van haar missie anno 2025.
“Ik hoop dat ze nog meer tot leven komt dan nu”, vertelt Verbeek. Met name haar standvastigheid inspireert hem daarin: “Het belangrijkste is dat je staat waar je voor staat. Dat je je niet in laat pakken.”
En, voorzichtig wijzend op de huidige spanningen rondom migratie, hoopt Verbeek dat haar moed ook ons aanspoort moedig te zijn: “Als we voor Christus gaan, gaan we voor onze medemens in nood. Die laten we niet vallen. Never nooit.”
