Het was een traditie die leek te verdwijnen, maar nu in het jaar van haar eeuwfeest de officiële status van ‘immaterieel cultureel erfgoed’ krijgt: de Zeewijding van Zeebrugge. De organisatie wil juist ook jongere generaties bij de processie en viering betrekken. “De Zeewijding is weer levendiger dan ooit.”
Een stoet met kinderen draagt kruisjes met de namen van overleden vissers; figuranten beelden Bijbelse taferelen uit zoals de wonderbare visvangst, maar ook taferelen het alledaagse leven in een vissersdorp; dit alles afgesloten met een plechtige eucharistieviering in de haven. Dit is, in het notendop, wat er jaarlijks in Zeebrugge plaatsvindt bij de zogeheten ‘Zeewijding’.
Dit jaar op 28 juni viert de Zeewijding van Zeebrugge de honderdste verjaardag. En wat de feestvreugde extra verhoogt: de Vlaamse minister van Cultuur bestempelde het evenement officieel tot immaterieel cultureel erfgoed.
Zeebrugge is blij met deze erkenning, die volgens de organisatie belangrijk is voor het voortbestaan ervan. “Op een bepaald moment leek deze traditie een stille dood te sterven”, zo vertelde Kris De Volder, voorzitter van het comité dat de Zeewijding organiseert, onlangs tegen Het Laatste Nieuws. “Maar door een aantal elementen aan te passen, hebben we er de schwung weer in gekregen. En met resultaat: de Zeewijding is weer levendiger dan ooit.”
Wat er aangepast is, zijn meer volkse elementen naast de religieuze, maar ook een sterker betrekken van de jongere generaties bij het feest. Zo organiseert de plaatselijke basisschool ieder jaar een tekenwedstrijd rond de Zeewijding.
“Jonge kinderen proberen we er al vanaf de basisschool bij te betrekken”, aldus De Volder in HLN. “Op die manier zorgen we ervoor dat ook de jonge generatie mee is in het verhaal. Kleuters die voor het eerst meelopen, willen dat later ook blijven doen. Ook ik was amper 5 jaar toen ik voor het eerst deelnam. Vissers die sterven op zee: het is helaas altijd actueel.”
De officiële Inventaris Vlaanderen van het Immaterieel Cultureel Erfgoed is een overzicht dat door de Vlaamse overheid is opgezet om dergelijk erfgoed extra in de schijnwerpers te zetten. De lijst bevat ook vele typisch katholieke gebruiken, zoals de zevenjaarlijkse Virga Jessefeesten in Hasselt, de verering van de Heilige Rita in Sint-Truiden, het rozenhoedjes bidden in Eik en tientallen lokale processies en ommegangen.
