Beter laat dan nooit, moet Raymond Martin uit de Verenigde Staten gedacht hebben toen hij op 16 juli gedoopt werd. De oorlogsveteraan is namelijk op zijn 98ste katholiek geworden, nadat zijn overleden vrouw hem daartoe inspireerde.
In december vorig jaar ontmoette diaken Jacinto Trevino de 98-jarige Raymond Martin, die in de Tweede Wereldoorlog in Japan en de Filipijnen heeft gediend en daarna 27 jaar lang politieagent geweest is. Trevino, die ook in het politiewereldje heeft meegedraaid, voelde meteen een klik met Martin.
“Ray is een geweldig mens”, vertelt Trevino. “We konden het vanaf het begin goed met elkaar vinden. We spraken veel over het werk en hebben ook flink gelachen.” Maar bij lachen alleen bleef het niet. Naarmate ze elkaar beter leerden kennen, werden hun gesprekken serieuzer.
“Ray vertelde over Ann Marie, zijn overleden vrouw”, herinnert Trevino zich. “Hij zei dat ze katholiek was en dat hij met haar naar de Mis ging en de rozenkrans bad. Op een dag vertelde hij dat hij zelf nooit gedoopt is of de sacramenten heeft ontvangen, en dat hij katholiek wilde worden.”
De gesprekken tussen het tweetal over het geloof kregen steeds meer diepgang, merkte Trevino. Hij nam Martins wens om gedoopt te worden serieus en schakelde pastoor Edson Elizarraras in.
Normaal gesproken doorlopen mensen die op latere leeftijd katholiek worden een traject dat een of twee jaar duurt. Maar in Martins geval was er enige haast geboden, besloten de diaken en de pastoor. Martin heeft de afgelopen jaren een beroerte, meerdere valpartijen en andere gezondheidsproblemen meegemaakt. In mei balanceerde hij zelfs op het randje van de dood nadat hij opnieuw een beroerte had gekregen.
“Opmerkelijk genoeg heeft Ray het gered”, zei Elizarraras. “Na die tweede beroerte sprak hij duidelijk de wens uit om katholiek te worden en de inwijdingssacramenten [doopsel, eerste Communie en vormsel, red.] te ontvangen.”
Met goedkeuring van de bisschop kreeg Martin een uitzondering en mocht hij sneller gedoopt worden. Het hielp daarbij dat hij er al jaren een katholieke levensstijl op nahield: zo ging hij tot het overlijden van Ann Marie trouw naar de Mis en bidt hij regelmatig de rozenkrans.
De datum werd dus vastgesteld op 16 juli. De locatie was het verzorgingstehuis waar Martin woont. Volgens Trevino had de manager van de instelling spandoeken met kruisen opgehangen om de gemeenschappelijke woonkamer klaar te maken voor de viering. Bewoners, verzorgers en Martins familie woonden zijn doopsel bij.
“Op het moment dat ik naar hem toe liep om hem te begroeten, begon hij te huilen en te glimlachen”, vertelt Elizarraras. “Hij wist dat dit een van de belangrijkste dagen van zijn leven zou zijn.”
“Het was prachtig: aan het begin van de liturgie vroeg Ray of hij dichter bij het altaar kon zitten”, vervolgt de priester. “Hij wilde alles duidelijk kunnen horen en God aan het werk kunnen zien.”
‘In Rays reactie op de genade zag ik een ziel die echt tot leven kwam’
“Gedurende de hele ceremonie bleef hij zeer aandachtig, glimlachend en af en toe mediterend met zijn ogen dicht. Toen het moment van zijn doop aanbrak, opende hij zijn ogen en kruiste hij zijn armen over zijn borst, zich bewust van deze bovennatuurlijke ontmoeting met God.”
Martins doopsel werd naderhand gevierd met cupcakes. Op het feestje werden ook plannen gemaakt voor hoe Martin zijn nieuw gevonden geloof vanuit het verzorgingstehuis in praktijk kan brengen.
“Het eerste wat hij vroeg was hoe hij weer de Communie kon ontvangen, aangezien hij niet in staat is om naar de kerk te gaan”, zegt Trevino. “We hebben beloofd om de Communie rechtstreeks naar hem toe te brengen en dat hij de Mis op tv kan volgen.”
Elizarraras verliet de viering die dag “met enorme vreugde en vrede”. “In Rays reactie op de genade zag ik een ziel die echt tot leven kwam”, aldus de priester.
