Met een massaal bezochte slotmis heeft paus Leo XIV zijn bezoek aan Libanon beëindigd. Zijn laatste dag in het Midden-Oosten gebruikte hij vooral om zich uit te spreken tegen het geweld dat de regio teistert.
De laatste dag van de vijfdaagse pausreis van Leo XIV was ook meteen de meest intense. Paus Leo werd ’s ochtends verwacht in een katholiek psychiatrisch ziekenhuis en ging daarna door naar de haven van Beiroet, om de havenexplosie van 2020 te herdenken.
Daarbij kwamen 200 mensen om, vielen 7000 gewonden en raakten 300.000 mensen dakloos. Nog altijd zijn de sporen van de ramp duidelijk zichtbaar: de plek die paus Leo bezocht, lag vol puinhopen, uitgebrande auto’s en stapels afval.
Paus Leo legde een krans, stak een kaars aan en bad met de aanwezigen: slachtoffers en nabestaanden, bisschoppen en politici. Na het gebed nam hij tijd om de slachtoffers van de ramp te ontmoeten. Een huilende jonge vrouw vroeg hem om een omhelzing; die kreeg ze, waarna hij haar de zegen gaf.
“Mijn bezoek aan de haven heeft me diep getroffen”, zei paus Leo daarna, toen hij met honderdduizend aanwezigen de slotmis van zijn reis vierde. “Ik heb gebeden voor de slachtoffers. Ik draag de pijn en het snakken naar gerechtigheid van talloze families met me mee.”
Fotogalerij: gebruik de pijltjes om te bladeren.
In zijn overweging zei de paus dat Libanon door problemen en leed overschaduwd wordt. Libanese christenen zijn, door hun geloof en naastenliefde en hun openheid voor samenwerking met gelovigen van andere religies, “als kleine lichtjes die schijnen in de nacht”, aldus de paus.
Het zuiden van Libanon is in de afgelopen jaren meermaals beschoten door Israël, dat de militante islamitische organisatie Hezbollah daar wil uitschakelen. Paus Leo nam geen van beide namen in de mond, maar deed op het vliegveld van Beiroet wel een oproep aan de politieke, sociale en religieuze leiders van de regio om samen aan de vrede te werken.
“We moeten beseffen dat gewapende conflicten niets opleveren”, sprak hij. “Wapens doden, met elkaar praten is juist constructief. De vrede is niet alleen een doel, maar ook een weg.”
“Het Midden-Oosten heeft een nieuwe aanpak nodig”, vervolgde hij. “Wraak en geweld moeten worden afgezworen, tegenstellingen overwonnen. We moeten een nieuwe koers inslaan en onze harten opvoeden voor de vrede.”
