Zeven alleenstaande minderjarige statushouders vinden een thuis in de oude pastorie van geloofsgemeenschap De Goede Herder in Ermelo. Er wordt ingezet op wederzijdse betrokkenheid en respect tussen de nieuwe bewoners en de geloofsgemeenschap: “We zijn verhuurder voor een mooi doel.”
Het valt volledig binnen de gelovige taak van een diaconie om jongeren een kans te geven en een plek te bieden waar ze veilig kunnen opgroeien. Toch is Marlies Prüst, voorzitter van de locatieraad van De Goede Herder, ook praktisch: “We zochten al langer naar een verhuurder voor de pastorie, maar vanwege de bestemming ‘welzijn en zorg’ mocht er bijna niets mee gebeuren.”
Eén van de beperkingen is dat er geen huurders in mogen die recht hebben op huurbescherming. “Een pastoor mag er bijvoorbeeld wel wonen, en er heeft hier lang een Poolse priester gewoond”, vertelt Prüst.
Een passende bestemming voor de leegstaande pastorie werd gevonden in de opvang van alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv’s) met een verblijfsvergunning. De opvanglocatie wordt gerealiseerd in samenwerking met stichting Nidos, die eindverantwoordelijk is voor de opvang en begeleiding van deze jongeren.
“De jongeren die hier komen wonen zijn uitgekozen omdat ze graag een toekomst willen opbouwen”, legt Prüst uit. De toekomstige bewoners hebben dan ook al een band met de regio. “Het is mooi dat ze voor hun wens om te integreren straks een stabiele woonomgeving hebben. Dat het kleinschalig is en daarom lijkt op een gezinsleven, is daarin ook belangrijk. We zijn verhuurder voor een mooi doel.”
De komst van de nieuwe bewoners brengt ook een nieuwe dynamiek mee voor de plaatselijke parochie. De reacties vanuit de eigen geloofsgemeenschap op de komst van de jongeren zijn overwegend positief, vertelt Prüst. “Mensen vinden het een hele mooie bestemming voor de woning. Maar er is ook het sentiment dat ‘ze’ ons huis afpakken.”
In de nieuw te vormen samenleving tussen bewoners en parochie zal erop worden toegezien dat jongeren met respect omgaan met de geloofsgemeenschap en haar leden. Dat wederzijds respect misschien wel kan uitgroeien tot wederzijdse verrijking, is iets waar Prüst ook kansen voor ziet.
Onbekend maakt onbemind, dus zorg dat je elkaar kent.
“Iedereen mag aansluiten bij de activiteiten in de parochie. Voor alle activiteiten in het huis of in de geloofsgemeenschap zal naar beide kanten een uitnodiging worden gedaan.” Een belangrijke rol in het begeleiden van dit integratieproces is weggelegd voor de organisatie Dromen, Durven en Doen (D3). Zij zullen de jongeren in het dagelijks leven helpen hun toekomst in de lokale gemeenschap op te bouwen.
Of de buurtbewoners staan te springen om hun komst, is nog wel de vraag. Om de plaatselijke bewoners mee te nemen in de plannen, gaat Prüst daarom samen met iemand van D3 langs de deuren in Ermelo om bewoners de kans te geven hun vragen en zorgen te delen.
De eigen ervaringen van Prüst stemmen haar hoopvol: “Ik woon in Ermelo op een plek waar ook minderjarige asielzoekers hebben gewoond en ik heb er nooit last van gehad. Als ze heel veel herrie maken, loop je er gewoon heen. Het gaat toch om de communicatie.”
Dat onderling respect misschien wel kan uitgroeien tot wederzijdse waardering, zou de oude pastorie in Ermelo zomaar een mooi voorbeeld van kunnen worden. “Leer elkaars cultuur kennen!” klinkt de aanmoediging van Prüst: “Onbekend maakt onbemind, dus zorg dat je elkaar kent.”
Zodra de laatste praktische zaken contractueel rond zijn en er een aantal kleine verbouwingen zijn gerealiseerd, zullen de nieuwe bewoners vanaf september in de oude pastorie trekken. Buurtbewoners en andere geïnteresseerden zijn van harte welkom hierbij te zijn. Hiermee is de uitnodigende toon vanaf het begin meteen gezet.
