Na de commotie over het schrappen van de namen Kerst en Pasen in het nieuwe jaarrooster probeert de Hogeschool Utrecht (HU) de schade te beperken. In een verklaring op haar website noemt de instelling de ontstane “onrust” het gevolg van een “misverstand” in de media.
De namen van christelijke feestdagen blijven gewoon bestaan binnen de hogeschool. Volgens de HU was het nooit de bedoeling om Kerst of Pasen te schrappen of te ontkennen. Het rooster geeft alleen administratief aan wanneer de school open of gesloten is.
De kwestie kwam in september in het nieuws nadat bleek dat in het nieuwe rooster de woorden ‘Kerst’ en ‘Pasen’ waren vervangen door ‘nationale feestdag’. De maatregel moest leiden tot een “inclusievere toetsplanning”, maar riep juist veel kritiek op.
Politici Geert Wilders (PVV) en Mirjam Bikker (CU) spraken van een “keuze tegen onze cultuur”, en ook binnen de HU zelf klonk er onbegrip. Het oorspronkelijke probleem – dat islamitische studenten soms toetsen moeten maken op hun religieuze feestdagen – werd er bovendien niet door opgelost.
In de nieuwe verklaring erkent de HU dat de besluitvorming “onrust heeft veroorzaakt” en zegt de school “naar alle geluiden te hebben geluisterd”. Volgens het bestuur is het nooit de bedoeling geweest om religieuze feesten te ontkennen: “Het onderwijsjaarrooster geeft aan wanneer de HU geopend of gesloten is, maar doet geen uitspraken over hoe leden van onze gemeenschap hun feest- en gedenkdagen vieren.”
Het rooster wordt nu aangepast: voortaan worden zowel de officiële cao-feestdagen als de feest- en gedenkdagen uit de kalender van het Netwerk Diversiteit & Inclusie vermeld. De afzonderlijke instituten mogen vervolgens hun eigen rooster samenstellen, “passend bij hun gemeenschap”.
Met die aanpassing probeert de HU de balans te herstellen tussen inclusiviteit en traditie. Toch blijft de affaire illustratief voor de gevoeligheid rond religie in het onderwijs. Of de hogeschool haar imago van “religieuze ongeletterdheid”, zoals critici het noemden, kan herstellen, blijft nog te bezien.
