<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Samenleving

Meldpunt voor bedreigde christenvluchtelingen

KN Redactie 27 november 2018
image
(Foto: Stichting Gave)

Christenvluchtelingen die zich onveilig of gediscrimineerd voelen in Nederland kunnen sinds maandag  terecht bij een speciaal meldpunt. Vooral christen geworden moslims hebben met dreigementen te maken, aldus Stichting Gave, een van de drie initiatiefnemers.

“Allochtone christenen kunnen het hier heel moeilijk hebben”, zegt Marco Vos, beleidsadviseur bij Gave. Het gaat vooral, maar niet uitsluitend om moslims die zich bekeren tot het christendom. “Die kunnen te maken krijgen met intimidatie of bedreiging”, aldus Vos. “Niet allemaal worden ze bedreigd of lopen ze gevaar, maar ze verliezen wel de nauwe banden met hun familie en vrienden of worden door volksgenoten minachtend behandeld of uitgesloten. Het is belangrijk dat we hier oog voor hebben en naast hen staan.”

Meertalig

Met het meldpunt willen de initiatiefnemers de omvang van het probleem in kaart brengen en slachtoffers helpen. Het vandaag geopende meldpunt is zowel voor asielzoekers die in een asielzoekerscentrum wonen, als ook voor statushouders. Het is nu nog beschikbaar in het Nederlands en het Engels. Later zal het worden aangevuld met andere talen, waaronder Arabisch, Farsi, Somalisch en Urdu.

Regelrechte bedreigingen

Stichting Gave had al een meldpunt op de eigen site. “Op basis van acht jaar ervaring” is besloten samen met de Stichting De Ondergrondse Kerk (SDOK) en Open Doors een aparte site op te zetten. “Wij komen te vaak situaties tegen waarin christenen zich onveilig voelen en waarbij echt ingegrepen moet worden”, aldus Vos. Soms gaat het om regelrechte bedreigingen. Dat gebeurt meestal in asielzoekerscentra (AZC’s). “Wij gaan dan in gesprek met het COA, het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers, om in acute situaties oplossingen te zoeken.”

Meldingsbereidheid

De initiatiefnemers hopen christenen die in de knel komen te kunnen steunen. “Wij hopen hier ook het probleem beter in kaart te kunnen brengen. De meldingsbereidheid is eigenlijk het grote probleem. Onze vrijwilligers horen allerlei verhalen en als zij dan voorstellen naar het COA of de politie te gaan wil de migrant of de vluchteling dat niet. Ze denken dat het toch niet helpt of de zaak zelfs nog erger maakt.”

Documentaire

Acht jaar geleden hadden de vrijwilligers van Gave al zoveel verhalen gehoord dat ze besloten een klein onderzoek in te stellen. “De EO heeft er destijds ook een documentaire over gemaakt.” Aanvankelijk wilde het COA er niet aan, maar uiteindelijk is het toen wel op de agenda komen te staan.”

Minachting en pesterijen

Hoewel de meeste problemen zich voordoen in AZC’s, merken de hulpverleners dat die elders ook toenemen. Als voorbeeld noemt Vos een Syrische christen die zich tijdens de taalles met verder uitsluitend islamitische landgenoten onheus bejegend voelt. Of een christen die een gemeentelijke woning moet delen met moslims en met minachting en pesterijen te maken krijgt.

Problemen onbekend

“Dat gaat soms zo ver dat ze naar een andere taalschool of een andere woning willen. De meeste mensen weten helemaal niet dat dit speelt. En je wilt ook niet dat dit in onze samenleving gebeurt.”

Het gaat daarbij niet alleen om bekeerde moslims. “Die hebben het sowieso al veel moeilijker. Maar het gaat ook om mensen die van huis uit christen zijn.”

‘Ontkenningsfase voorbij’

Volgens Vos is het COA inmiddels “de ontkenningsfase voorbij”. “Toch zijn wij geschrokken van het recente rapport over sociale veiligheid in AZC’s. Het was voor ons pijnlijk te zien dat maar heel weinig  COA-medewerkers christenen als groep noemen die risico lopen. We zien dus dat het aandacht nodig blijft hebben.”

Doodsbedreigingen

Hoe vaak het voorkomt valt moeilijk te zeggen. “Toch zeker eens per maand horen wij wel een verhaal. Met name in de Somalische gemeenschap zijn de bedreigingen bij bekering toch heel ernstig. Het gaat daarbij ook om doodsbedreigingen. Maar je ziet dit ook bij de Afghaanse en de Syrische gemeenschappen.”

Veel angst

Vos geeft aan dat de bedreigingen gelukkig maar weinig worden uitgevoerd. “Maar deze intimidatie en bedreigingen roepen wel heel veel angst op. Er is ook angst dat de achtergebleven familie, in het thuisland, iets wordt aangedaan. Dat is een van de redenen waarom de slachtoffers vaak heel geheimzinnig doen en ook geen melding willen doen. Ze kiezen voor het isolement”. (KN)