Kleinschalige gevangenissen met meer opleidingsmogelijkheden voor gevangen en “een respectvolle detentiecultuur”. Daarvoor pleiten religieuze leiders in België in een open brief.
Gevangenissen in België zijn zo vol, zo berichtten diverse media in november vorig jaar, dat er inmiddels honderden mensen op de grond moeten slapen. Koning Filip adresseerde het probleem ook nadrukkelijk in zijn nieuwjaarstoespraak. “Menselijke waardigheid en de bescherming waarop burgers recht hebben, houden niet op aan de gevangenispoort”, aldus de Belgische vorst in januari.
Nu kaarten ook religieuze leiders in het land de kwestie opnieuw aan. Onlangs hadden vertegenwoordigers van de erkende erediensten het al besproken in een ontmoeting met de minister van Justitie.
Nu volgt een gezamenlijke verklaring van christelijke, joodse en islamitische leiders. Namens de katholieke Kerk ondertekende aartsbisschop Luc Terlinden die.
“De overvolle gevangenissen in België zijn niet alleen een technisch en financieel probleem”, zo stelt de verklaring, maar bovenal “een symbool” van hoe de samenleving omgaat met “kwetsbaarheid, falen en verantwoordelijkheid”.
We moeten verder kijken dan infrastructuur en capaciteit. Wij zijn ervan overtuigd dat duurzame oplossingen slechts mogelijk zijn wanneer we kiezen voor een menswaardige aanpak: elke mens bezit een waardigheid die nooit verloren gaat, zelfs wanneer iemand ernstige fouten heeft begaan.
De religieuze leiders wijzen erop dat gevangenisstraf ook bedoeld is om veroordeelden te helpen om volwaardig terug te keren in de samenleving. De erbarmelijke omstandigheden werken recidive volgens hen in de hand.
Vandaag zien we echter dat een verblijf in de gevangenis zelf een van de sterkste voorspellers is van een nieuwe veroordeling. We slagen er vaak niet in de gedetineerden de nodige handvaten te geven om een toekomst op te bouwen. Wanneer mensen na hun straf zonder opleiding, zonder perspectief en zonder begeleiding terugkeren, wordt de kans groter dat ze opnieuw in de fout gaan.
De religieuze leiders pleiten daarom voor meer opleidingsmogelijkheden voor gevangen, kleinschalige gevangenissen en “een respectvolle detentiecultuur”. Ook onderstrepen zij het belang van de aanwezigheid van gevangenisaalmoezeniers en de bevordering van de interreligieuze dialoog tussen gevangen.
