fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
image
Commentaar

Als de stilte spreekt

Peter Doorakkers 30 juli 2021

Te midden van alle gekrakeel over de tridentijnse liturgie, Vaticaanse financiële tekorten en de unieke rechtszaak tegen onder anderen kardinaal Angelo Becciu, zou de verjaardag van zijn dood bijna ondersneeuwen. Ik doel op Jacques Hamel, de Franse priester wiens naam ongetwijfeld nog een belletje bij u doet rinkelen.

Maandag was het exact vijf jaar geleden dat de 85-jarige Hamel werd vermoord terwijl hij de Mis vierde in een Normandische parochiekerk. Een islamitische extremist maakte op brute wijze een einde aan zijn lange aardse leven - en luidde zo het begin van zijn hemels leven in.

Fascinerende katholieken

Oudere gelovigen zoals Hamel fascineren, of ze nou priester, religieus of leek zijn, en ook als ze geen martelaarsdood sterven. In mijn jaren bij Katholiek Nieuwsblad zijn er de nodige op mijn pad gekomen: de benedictinessen-priorin wier gezicht een kalme, hemelse vrede uitstraalde; de parochiepriester die zijn emeritaat in feite gewoon oversloeg en iedere dag de stille avondmis bleef vieren voor wie er maar bij wilde zijn; de zieneres van Beauraing die in alle eenvoud dagelijks de rozenkrans voorbad op de plek waar ze ooit Maria zag; de Vlaamse zuster Marie van 101 jaar oud, die in de oorlog Joodse kinderen hielp redden.

Geen angst

Zij deed de vraag of ze niet bang was geweest, bijna schouderophalend af: als je om hulp gevraagd wordt, dan help je, en “er kan niets gebeuren als de beschermengelen hun vleugels uitspreiden. Als gelovige weet je dat God alles in zijn handen houdt. Dan hoef je niet bang te zijn”.

https://www.us12.list-manage.com/subscribe/post?u=d22144bf286104d517b638301&id=b3f10e4ed1

Dat was zeker geen uiting van opgeblazen bravoure of ondoordachte roekeloosheid; het was een uiting vanuit een doorleefd geloof en een beproefde trouw. Van een bescheiden trouw ook, die eigenlijk helemaal niet op al die lof en aandacht te wachten zat, zo bleek tijdens het interview al snel. De toon van haar verzuchting “Ik word nog een vedette van de pers” sprak wat dat betreft boekdelen.

Kostbare bron

De meesten van ons zullen vermoedelijk niet geroepen zijn om als martelaar ons leven te geven, of om het tijdens een jarenlange oorlog voor het welzijn van onze naasten op het spel te zetten. Toch valt er ook voor onze levens het nodige te leren van deze oudere medegelovigen. Zij zijn inderdaad “een kostbare voedingsbron”, zoals paus Franciscus op de zondag gehouden Werelddag voor Grootouders en Ouderen liet optekenen.

Stil getuigenis

Net zoals bij ouders, die hun kinderen voor een flink deel opvoeden door hun voorbeeld, ligt ook hier de eerste les waarschijnlijk in het getuigenis. Deze mensen hebben gemeen dat ze helemaal niet vonden dat ze iets bijzonders deden, ze leefden ‘gewoon’ hun gelovig leven, daar waar ze geroepen waren en met alles dat dat met zich meebrengt. Zonder ophef en vaak zonder dat iemand er acht op sloeg, in stilte en trouw.

Dat is inderdaad een kostbare les – juist te midden van alle gekrakeel over de tridentijnse liturgie, Vaticaanse financiële tekorten en een unieke rechtszaak.

Dit commentaar is afkomstig uit KN 30. Vrijblijvend kennismaken met KN? Vraag hier 3 gratis proefnummers aan.