De oecumene van de ophef

Commentaar

Hoofdredacteur

21 januari 2026

“Wat vind jij eigenlijk van die gekke gebedsgenezer die is opgepakt laatst?” vroeg iemand me in de kleedkamer van mijn sportclub. “Jullie zullen het daar zeker wel druk mee hebben gehad op jullie redactie?”

Blinde vlekken

Ik moet mijn sportclubgenoot wat glazig hebben aangekeken. Het duurde even voor ik wist waar hij het überhaupt over had. Ondanks, of misschien wel juist omdat ik beroepsmatig hele dagen met religieuze actualiteiten bezig ben, heb ik zo mijn blinde vlekken.

Of we willen of niet, we worden geassocieerd met andere christenen, die er soms praktijken en opvattingen op nahouden die heel ver staan van de onze

Ach ja, dat verhaal… Natuurlijk, de media hadden er een paar dagen vol van gestaan; een evangelisch-charismatische prediker met controversiële opvattingen over homoseksualiteit, die werd opgepakt in Tilburg omdat hij zonder vergunning een buitenviering had geleid.

Niet ‘onze’ ophef

Ik moest dus eerlijk bekennen: nee, wij hadden het er helemaal niet druk mee gehad op de KN-redactie, we hebben er (tot nu) welgeteld nul woorden aan vuil gemaakt in onze digitale en gedrukte kolommen. En waarom zouden we ook? Wij hebben onze handen al vol aan katholieke ophef, en dit gaat niet om een katholieke prediker.

Nu keek mijn clubgenoot mij op zijn beurt glazig aan. Het verschil tussen de christelijke denominaties was voor hem duidelijk onbekend terrein, voor hem was het één pot nat.

Godsdienstvrijheid

Daarbij had hij terecht kunnen opmerken dat de implicaties hiervan toch ook voelbaar zouden zijn voor katholieken in ons land. Want hoeveel ruimte is er nog voor afwijkende overtuigingen, religieus of anderszins? Waar trekken wij de grenzen van de godsdienstvrijheid?

Godsdienstvrijheid

Zeker, dat zijn interessante vraagstukken, al voel ik nog steeds geen enkele aandrang om naar aanleiding van deze specifieke casus een boom op te zetten over godsdienstvrijheid. Want hoezeer me die ook aan het hart gaat, ik denk toch niet dat het in dit geval terecht is dat gelovigen martelaartje gaan spelen. Dat is bovenal nogal potsierlijk als je de verhalen leest over landen waar christenen écht niet vrij zijn – christenen met wie wij, in de woorden van paus Franciscus, een ‘oecumene van het bloed’ belijden.

Niet houdbaar

Maar in de gebedsweek voor de eenheid van de christenen, die nu gaande is, is het wel goed om te beseffen dat er ook zoiets als een ‘oecumene van de ophef’ bestaat. Dat wij, of we dat nou willen of niet, juist ook in dit soort vermoeiende mediarelletjes verbonden worden aan christenen van andere gezindten, die er soms praktijken en opvattingen op nahouden die heel ver staan van de onze.

advertentie

Wat moeten we daarmee? Roepen: ‘niet mijn Kerk, niet mijn probleem’? Het lijkt me niet echt houdbaar – want ook in onze eigen Kerk ontmoeten we weldegelijk mensen met diezelfde of weer andere problematische opvattingen – maar ook principieel verkeerd. Echte eenheid bestaat er immers niet in dat je allemaal hetzelfde denkt en doet, maar dat je je ondanks verschillen van denken en doen op een dieper niveau toch met elkaar verbonden weet.

Niet te snel oordelen

Maar goed, dat is allemaal mooi en aardig in theorie; makkelijk is het in de praktijk heus niet. Ik voel me in duizend-en-één opzicht meer verbonden met mijn niet-gelovige sportclubgenoot dan met een dubieuze gebedsgenezer met opvattingen die op mij als een ketterse dwaalleer overkomen. Misschien kan ik dit alles maar beter in mijn blinde vlek laten: de oecumene van het niet te snel oordelen over andermans geloof.

Dit artikel is afkomstig uit Katholiek Nieuwsblad nr. 2 van 2026

Dit artikel delen:

Oecumene, Week van gebed voor eenheid van christenen

Gerelateerd nieuws

Nieuws

‘Durven openstaan’: leefgemeenschappen uitgedaagd voor ideeënwedstrijd

Vanwege haar 90-jarig bestaan daagt de Gemeenschap van Zendings-Diaconessen christelijke…

Opmerkelijk

BDSM-werkgroep tussen gebedskaarten en jongerenpastoraat op Duits katholiek congres

Tussen kraampjes met rozenkransen en jongerenpastoraat is op de Duitse…

Een traditie van eeuwen tegenover de waan van de dag

Lees al vanaf 0,20 p/d

Commentaar