fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
image
Commentaar

Een ‘ongeordende liefde’ voor de leer?

Anton de Wit 21 september 2022

Het ad limina-bezoek van de Belgische bisschoppen aan Rome, dat aanstaande maandag begint, belooft een beladen werkbezoekje te worden.

'Gastvrije Kerk'

Eerder deze week publiceerde het episcopaat van onze zuiderburen een nieuwe richtlijn ‘voor een gastvrije Kerk die niemand uitsluit’, over de wijze waarop de kerkgemeenschap homoseksuelen pastoraal nabij kan zijn. Ook stelde men voor datzelfde doel een ‘aanspreekpunt homoseksualiteit & geloof’ in.

“Het pastorale dilemma laat zich niet oplossen met de zalvende dooddoener dat er nu eenmaal een onderscheid bestaat tussen leer en pastorale praktijk”

Nu kunnen pastorale nabijheid en een gastvrije Kerk in zichzelf niet controversieel zijn, maar het opvallende aan het document is dat het een concreet ontwerp voor een liturgie neerlegt voor de zegening van homoseksuele verbintenissen. De voorbeeldgebeden zijn eerlijk gezegd vlees noch vis, maar toch: dit was nou net waarvan het Vaticaan in maart 2021 onomwonden tegen de Duitse bisschoppen had gezegd dat het niet mocht.

Eerst doen, dan vragen

De Belgen kiezen voor de omgekeerde route: eerst doen, dan pas vragen of het mag. Tijdens het ad limina-bezoek zal vanzelf wel blijken in hoeverre Rome daarvan gediend is: vooral het bisschoppelijk bezoek aan het Dicasterie (voorheen: Congregatie) voor de Geloofsleer zal interessant zijn.

image
Foto: CNS - Julia Steinbrecht, KNA

Maar wat je er verder ook van vindt, en hoe het kerkpolitiek ook valt: feit blijft dat de Belgische bisschoppen hiermee reageren op een reëel pastoraal dilemma dat alom gevoeld wordt. En dat zich niet laat oplossen met de zalvende dooddoener dat er nu eenmaal een onderscheid bestaat tussen leer en pastorale praktijk – dat is in alle opzichten een valse tegenstelling.

Eén doel

Sowieso, de leer veroordeelt niet altijd, de praktijk praat niet alles goed. Maar meer nog, leer én praktijk kunnen uiteindelijk maar één en hetzelfde doel dienen.

“Het grote probleem van onze moderne tijd is dat de seksualiteit te veel het brandpunt van alle vraagstukken wordt gemaakt”

Dat is kort gezegd: mensen bij Christus brengen. Dat wil zeggen: mensen voeden met de sacramenten en met Gods Woord, mensen opnemen in de liefdevolle gemeenschap die Christus’ Kerk hoort te zijn. Van daaruit mogen we erop vertrouwen dat mensen gewetensvolle keuzes maken.

Diepste taak

De vraag is vervolgens niet: moet de Kerk die keuzes zegenen dan wel veroordelen, belonen of bestraffen? De eigenlijke vraag is: moet de Kerk op dit moment die keuzes überhaupt belonen of bestraffen? Is dat werkelijk de diepste taak van de Kerk van Christus?

https://www.us12.list-manage.com/subscribe/post?u=d22144bf286104d517b638301&id=b3f10e4ed1Het grote probleem van onze moderne tijd is dat de seksualiteit te veel het brandpunt van alle vraagstukken wordt gemaakt, ook van onze kerkelijke leer en praktijk.

'Ongeordend'

Daar hebben zowel de progressieve activisten last van, als de verbitterde reactionairen die van weeromstuit geen greintje liefde of begrip meer op kunnen brengen voor de medemens die niet aan het orthodoxe ideaalplaatje voldoet.

In feite koesteren beide groepen een ‘ongeordende liefde’ voor de seksuele leer, want ze maken die ten onrechte tot het Alfa en het Omega van de christelijke orthodoxie en orthopraxie.

Wars van obsessies

Maar we hadden al een Alfa en een Omega. Eentje die wars was van dergelijke modieuze obsessies, maar aanstekelijk sprak over het Rijk Gods terwijl Hij welbewust de tafel deelde met een bonte stoet zondaars. Laten we Hem liever navolgen.

Gratis kennismaken met KN?

Dit commentaar is afkomstig uit Katholiek Nieuwsblad nr. 38. Vrijblijvend kennismaken met KN? Vraag hier 3 gratis proefnummers aan!