Icoon, legende, poolster, licht voor de wereld. De superlatieven vlogen je vorige week om de oren. We hebben het hier over Dolly Parton natuurlijk. De Amerikaanse countryzangeres, actrice, filantroop en onderneemster overleed op 25 augustus op tachtigjarige leeftijd.  

Sociale media 

En zoals dat dan tegenwoordig gaat komen in razendsnel tempo niet alleen de necrologieën van alle grote kranten en tv-zenders tot ons, maar stromen ook de sociale media vol met eerbetonen aan de zojuist overleden ster.  

Met één verschil: na het overlijden van Dolly Parton kwamen die loftuitingen werkelijk van alle kanten; van binnen en buiten de muziekwereld, van jong tot oud, van links naar rechts, van Republikein tot Democraat. Iedereen was vol lof over Dolly.  

The Muppets 

Zelfs de Muppets reageerden: “Er zal nooit meer zo iemand zijn als Dolly Parton. Zij stond als zangeres, songwriter, actrice en filantroop aan de top. Ze bracht licht in deze wereld en we zijn dankbaar voor elke seconde die wij met haar op en achter het podium mochten doorbrengen.”  

President Trump gaf ondertussen opdracht om de Amerikaanse vlag een week lang halfstok te hangen. “Dit is een verlies voor miljoenen mensen. Er was nooit iemand als zij en die zal er ook nooit zijn.”  

Hoe krijgt een blonde countryzangeres die in grote armoede werd geboren en dus bepaald niet voorbestemd was voor een leven in de spotlights dat voor elkaar? Ja, over de doden niets dan goeds, luidt het spreekwoord. En dus is het logisch dat mensen na haar dood vooral positieve dingen over Parton te zeggen hebben.  

Alom geliefd 

Maar toch, ook bij leven was zij alom geliefd en werd ze breed geprezen. Om haar liedjes, haar zang en haar acteerwerk, zeker, maar meer nog om haar vriendelijkheid, haar gulheid, de manier waarop ze zich breed inzette voor mensen in nood en opkwam voor de waardigheid van mensen, van alle mensen.  

Daardoor was ze geliefd in de conservatieve countrybolwerken van de Verenigde Staten én in de LHBTIQ-gemeenschappen in de progressiefste steden van het land. En dat zonder scheldpartijen, zonder relletjes, zonder ruzie te schoppen met jan en alleman, altijd beminnelijk en met een lach.  

Vrouw van staal 

Maar ondertussen ook een vrouw van staal met een zakelijk instinct waar je ‘u’ tegen zegt. In haar eigen woorden: “Ik zie er wel uit als een vrouw, maar ik kan denken als een man. Door de manier waarop ik eruitzag dachten sommige mannen dat ik dom was, maar ik had de deal al gesloten voordat ze doorhadden wat er was gebeurd.”  

“Ze had het zachtste hart als het ging om het leed van anderen, en een ruggengraat van staal als ze haar waarde als mens en als artiest moest verdedigen”, scheef zangeres Taylor Swift in haar eerbetoon aan Dolly. Een ware soft power dus.  

De paus 

De enige persoon van wie dat wellicht nog gezegd kan worden, is de paus. Al zorgde president Trump er vorig jaar nog wel voor dat ook hij dit voorjaar tegen zijn zin in ruzies en kampen meegetrokken werd. Terwijl de wereld meer dan ooit nood heeft aan mensen die over alle scheidslijnen en grenzen heen anderen vreugde, moed en kracht kunnen geven om door te gaan en het goede te blijven doen.  

“God is nog niet klaar met mij. En ik ben nog niet klaar met werken”, benadrukte Parton vorig jaar toen meldingen over gezondheidsklachten wereldwijd tot geruchten leidden dat ze op sterven lag. Nu is ze wel klaar en heeft God haar thuisgehaald. Moge Hij nog meer Dolly’s naar de wereld sturen en moge Dolly ons ondertussen inspireren om met een ruggengraat van staal en een zacht hart op te blijven komen voor de waardigheid van iedere mens.