Wat hebben de Paulus VI-audiëntiezaal in Vaticaanstad en de evangelische gemeente ‘De Schuilplaats’ in Ede met elkaar gemeen? Heel weinig natuurlijk, behalve dat ze beide onderdak bieden aan een groot katholiek evenement: de eerste aan de bisschoppensynode over synodaliteit die afgelopen weekend zijn afronding beleefde, de tweede aan de Katholieke Jongerendag die komend weekend plaatsvindt.

Een groot contrast

Het contrast kan haast niet groter: ellenlange vergaderingen van toch nog hoofdzakelijk grijze heren, versus een jeugdige viering van het geloof. Saaie, stoffige teksten, die hooguit boosheid oproepen bij sommigen, maar vooral onverschilligheid bij velen, versus inspirerende workshops, lezingen, gebedsvieringen. Als ik u vraag: ‘waar bent u liever bij?’, of ‘waar leest u liever een uitgebreid verslag van?’, dan weet ik het antwoord wel. Jong én oud kiest dan voor de KJD.

Toch kiezen wij ervoor om in onze krant van deze week aan beide naast elkaar een artikel te wijden. En wel omdat ze wel degelijk alles met elkaar te maken hebben. Ze gaan over hoe wij ons geloof doorgeven. Ze gaan over hoe een oeroude Kerk jong van geest blijft.

Prangend actueel

Niet door mee te waaien met alle winden, krampachtig ‘hip’ te willen zijn (dat hebben we geprobeerd in de jaren 60 en 70; precies daardoor rende iedereen extra hard de kerkbanken uit). Maar wel door te laten zien dat tweeduizend jaar oude evangeliewoorden juist nu prangend actueel zijn, dat gebaren en gebruiken die al eeuwen worden bewaard steeds nieuwe zeggingskracht krijgen, hoe vreemd ze soms ook ogen en klinken voor ons moderne mensen.

We vinden er ook nu onderdak in – of vooruit, een ‘schuilplaats’ zoals de naam van die zaal in Ede luidt; al klinkt mij dat eigenlijk te bangig en defensief in de oren, alsof wij als gelovigen de boze buitenwereld vrezen.

Botsing van luidruchtige standpunten

Synode-prediker en aanstaand kardinaal Timothy Radcliffe sloeg onlangs de spijker op de kop, toen hij de hooggespannen verwachtingen temperde voor wat betreft de ‘uitkomsten’ van de synode. Het gaat niet om “opzienbarende beslissingen” die tot schreeuwende krantenkoppen zullen leiden, zei hij. Het gaat niet om een botsing van luidruchtige standpunten van wie “op de trommels van de ideologie slaan, of die nu van links of van rechts is”.

Nee, we mogen vertrouwen dat Gods Geest hierin aan het werk is, zachtjes en stil. Dat zei hij over de synode, maar het geldt evengoed voor de KJD. “We hoeven niet alles te doen, neem gewoon de volgende stap”, zei Radcliffe. Generaties na ons zullen “doorgaan met beginnen. Hoe, dat weten we niet. Dat is Gods zaak.”

De man is bijna tachtig, maar een toonbeeld van een Kerk die jong is van Geest.