<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Commentaar

Publieke omroep

KN Redactie 6 juli 2018
image

Reuring in Hilversum: de publieke omroepen moeten volgend jaar 62 miljoen bezuinigen. De overkoepelende NPO vangt vervolgens die klap op, door precies op die programma’s te beknibbelen waarmee de publieken zich van de commerciële fabrieksworst kunnen onderscheiden: stevige journalistieke programma’s als Tegenlicht, Brandpunt en Andere Tijden, maar ook de religieuze programmering.

Dat laatste steekt in gelovige kringen: EO-directeur Arjan Lock haalde eerder deze week fel uit naar de NPO, dreigde zelfs met juridische maatregelen. Zijn omroep kan binnen de nieuwe plannen voortaan jaarlijks nog maar 4 miljoen in plaats van 10 miljoen euro besteden aan godsdienstige radio- en tv-programma’s. “Het lijkt wel alsof de sociologen uit de jaren zeventig van de vorige eeuw de plannen hebben gemaakt”, sneerde Lock in het Nederlands Dagblad.

Achterhaald standpunt

Maar huldigen de NPO-beleidsmakers werkelijk het achterhaalde standpunt dat religie achterhaald is? Of zijn zij gewoon zo gehaaid om de juiste publieke verontwaardiging te organiseren voor de bezuinigingen definitief zijn? Het besluit, zo benadrukt minister Arie Slob (ChristenUnie) nu om de gemoederen te bedaren, valt immers pas in september, met Prinsjesdag.

Aangekondigde bezuinigingen op religieuze programma’s zullen de ChristenUnie en het CDA irriteren, terwijl het snijden in de meer ‘elitaire’ journalistieke programma’s wel eens in het verkeerde keelgat van D66 en de VVD zou kunnen schieten. Dus dit kan wel eens een handige manier zijn van de NPO om de achterbannen van de coalitiepartners tegen de bezuinigingsplannen van het eigen kabinet te mobiliseren.

Is dat echt zo erg?

Of dat de bezuinigingen echt af zal wenden is maar de vraag, en dat de kaalslag vervolgens daadwerkelijk de inhoudelijk goede programma’s zal treffen lijdt geen twijfel. Maar dat is een ontwikkeling die al jaren, zo niet decennia aan de gang is, waarbij creativiteit en diversiteit het afleggen tegen de dictatuur van kijkcijfers en reclame-inkomsten.

De vraag is of dat echt zo erg is. Natuurlijk, het gemeenschappelijke goede, het algemene belang: het zijn belangrijke noties die het katholieke sociale denken terecht wil redden uit de klauwen van een doorgedraaid marktdenken. Maar dat wil niet zeggen dat de overheid en de publieke omroepen er de beste hoeder van zijn.

Waar hebben we als religieuze media eigenlijk een publiek bestel voor nodig? Kom eens praten hier bij ons in Den Bosch, beste Hilversumse collega’s van religieuze programma’s. Wij bewijzen al 35 jaar dat je ook zónder de overheid prima in permanente geldnood kunt verkeren. Dat hoeft ons niet te hinderen, maar maakt ons juist vrij om te doen waartoe wij écht op aarde zijn.