Volgens recent onderzoek van Ipsos I&O vinden zes op de tien werkgevers dat Generatie Z (Gen-Z), geboren tussen 1995 en 2010, te veel waarde hecht aan een goede werk-privébalans. Ze storen zich eraan dat jonge werknemers niet fulltime willen werken en ook nog zélf willen bepalen wanneer en waar ze dat doen.

Echt zo gek?

Veel ondernemers stellen bovendien dat jongeren minder arbeidsethos hebben dan oudere generaties: het zou ze aan ambitie, initiatief en loyaliteit ontbreken. Maar in alle eerlijkheid… is dat echt zo gek?

Deze generatie krijgt immers constant te horen dat een betaalbaar huis er toch niet in zit. Wil je tóch een poging wagen? Dan is een vast contract wel zo handig. Maar ook dat is in deze ‘flexmaatschappij’ allang geen vanzelfsprekendheid meer.

Studeren in een andere stad? Steek jezelf maar tot over je oren in de schulden. En als je dan geluk hebt, mag je in je handjes knijpen voor een studentenkamertje van twaalf vierkante meter voor 800 euro kale huur per maand. Ja, dat zijn écht de prijzen tegenwoordig.

Beroerde toekomst

En dan is er nog de toekomst. Gaat kunstmatige intelligentie een groot deel van de banen opslokken? Waar gaat het heen met al die wereldwijde conflicten en oorlogen? Zijn we straks allemaal verplicht mantelzorger vanwege een dreigend zorginfarct? Hebben deze jongeren dan überhaupt nog tijd om veel betaald werk te doen?

Maar wie betaalt dan de belastingen voor de AOW? O ja, de pensioenleeftijd schuift gewoon verder op. De vraag is bijna wrang: krijgt deze jonge generatie überhaupt nog wel een oude dag? Wat ik wil zeggen: het toekomstperspectief voor deze ‘luie generatie’ is behoorlijk ontmoedigend.

Helemaal niet lui

Trouwens, uit statistieken blijkt dat jongeren vandaag de dag juist hard werken, en vaak méér uren maken dan oudere generaties. CBS-cijfers laten zien dat jongvolwassenen vaker een (bij)baan combineren met een studie of andere verplichtingen.

Ze zijn vaak bijzonder gemotiveerd om carrière te maken, zeker in sectoren als zorg, technologie en de creatieve industrie. Door de onzekerheid op de arbeidsmarkt en de torenhoge woonlasten voelen veel jongeren juist extra druk om snel financieel zelfstandig te zijn.

Begrijp me niet verkeerd: geboren worden in Nederland is nog altijd een zegen. Het geld klotst hier tegen de plinten – al is de verdeling lang niet altijd eerlijk – en de mogelijkheden zijn eindeloos. Maar erken alsjeblieft ook de reële obstakels waar deze generatie tegenaan loopt.

Wat ze in de Kerk zoeken

Dat brengt me bij iets anders: in de commentaren onder de artikelen van Katholiek Nieuwsblad op Facebook vroegen lezers zich laatst af wat deze generatie nou eigenlijk zoekt in de katholieke Kerk. Wat ze daar denken te vinden. Mijn antwoord is eenvoudig: ze zoeken daar juist niet het wereldlijke. Ze zoeken het goddelijke.

Het is de mystiek, de schoonheid, het transcendente dat hen aantrekt. Het geloof dat hun bestaan zinvol is. Dat er meer is dan het economische, het meetbare, het maakbare. Dat er Iemand is die hen ziet, die hen niet vergeet en altijd van ze houdt.

Dat was begin deze maand ook te zien bij het Jubileum van de Jeugd in Rome, waar meer dan een miljoen jongeren samenkwamen. Niet uit plicht, maar uit verlangen. Jongeren die op zoek zijn naar verdieping en gemeenschap. Naar hoop op een toekomst die wél de moeite waard is.

Emma Koevoets is redacteur nieuwe media bij KN.