Een oproep van Johannes Paulus II tijdens zijn pausbezoek aan vaderland Polen leidde 25 jaar geleden tot de oprichting van een stichting die jongeren uit kansarme gezinnen een studiebeurs biedt, maar nog veel meer dan dat. “Dit is een gemeenschap voor het leven.”
Duizenden jonge Polen trokken op 19 juli zingend en biddend door de straten van Czestochowa, op weg naar het Mariaheiligdom van Jasna Góra. De jaarlijkse pelgrimstocht en het zomerkamp in de Poolse stad markeerden dit jaar het 25-jarig jubileum van de stichting Dzielo Nowego Tysiaclecia (Werk van het Nieuwe Millennium). De stichting ondersteunt getalenteerde jongeren uit kansarme gezinnen.
De stichting, die in Polen ook wel kortweg ‘Het Werk’ wordt genoemd, is opgericht als antwoord op de oproep van de inmiddels heilige Johannes Paulus II om jongeren te ondersteunen en een “cultuur van het leven” te bevorderen.
Na de pelgrimstocht van de paus naar zijn vaderland in 1999 namen de Poolse bisschoppen het initiatief om getalenteerde jongeren uit kleinere steden en plattelandsgebieden te helpen. Niet alleen door beurzen te verstrekken, maar ook door geestelijke vorming te bieden.
In de afgelopen 25 jaar heeft de stichting meer dan tienduizend studiebeurzen verstrekt aan studenten. En daarvoor kregen zij meer dan alleen een studie.
“Dit is een gemeenschap voor het leven”, aldus priester Dariusz Kowalczyk, voorzitter van de stichting. “Veel van onze alumni hebben nu kinderen en ze vertegenwoordigen een breed scala aan beroepen.”
“Sommigen kwamen uit zeer moeilijke omstandigheden, gebroken gezinnen en uitdagende omgevingen. Ze zijn dankbaar dat ze deel hebben uitgemaakt van een gemeenschap die hun een nieuw perspectief heeft geboden, geworteld in het geloof en naar het voorbeeld van Johannes Paulus II.”
De priester gelooft dat de figuur van Johannes Paulus II nog steeds van fundamenteel belang is voor de vorming van jonge mensen vandaag, in het bijzonder die uit gebroken of moeilijke gezinnen. “Karol Wojtyla verloor zijn moeder, broer en vader. Op 21-jarige leeftijd was hij volledig alleen, zonder directe familie. Sociologisch gezien zou hij een perfecte kandidaat zijn geweest om te falen in het leven”, aldus Kowalczyk.
“Maar dat deed hij niet. Wat het verschil maakte, was zijn diepe verbondenheid met God en de Kerk. Deze universele waarheid stelde hem in staat om het fascisme, het communisme en persoonlijke tragedies te overleven.”
De stichting biedt niet alleen financiële hulp, maar ook vorming, gemeenschap en de ontmoeting met mensen die grote doelen nastreven.
“Veel jonge mensen zeggen tegen mij: ‘Ik leef van de ene bijeenkomst naar de andere’, omdat die hun de kracht geven om door te gaan”, voegt hij eraan toe. “Het einde van het beurzenprogramma betekent niet het einde van hun band met ons; die blijft een leven lang bestaan.”
Jacek Laszczak, een student aan de militaire academie in Wroclaw, vertelt dat de stichting zijn droom om militair te worden mogelijk heeft gemaakt. Voor zijn familie zouden de kosten van de opleiding en uitrusting een te zware last zijn geweest.
“Natuurlijk biedt de stichting niet alleen financiële hulp”, zegt hij. “Het gaat om vorming, gemeenschap en de ontmoeting met mensen die grote doelen nastreven.”
Kasia Stalmach, een rechtenstudente en actieve vrijwilligster in de hospice- en hulpdiensten, benadrukt hoe de stichting haar motiveert om uitmuntendheid na te streven terwijl ze anderen dient. “De vorming en het contact met andere beursontvangers maken me een beter mens”, zegt ze. “Ik ben dankbaar dat ik deel uitmaak van deze geweldige familie en dat ik een ‘levend monument’ ben voor deze buitengewone man, Johannes Paulus II.”
Daria en Rafal Dobosz, nu getrouwd en met drie zonen, ontmoetten elkaar in 2008 op een kamp van de stichting. “We zijn God enorm dankbaar voor de hulp die we hebben gekregen”, vertellen ze. “We hebben een opleiding gekregen, goede beroepen, elkaar en de onschatbare ervaring van deelname aan een levende kerkgemeenschap.”
Een ander getrouwd stel, Dorota en Kamil Polomscy, vertelt dat ze hun ontmoeting en inmiddels tienjarige huwelijk te danken hebben aan de stichting. Tijdens de zomerkampen voor beursstudenten groeide hun vriendschap uit tot meer.
Dankzij de beurs konden ze hun kleine stadje verlaten om naar de middelbare school te gaan, gevolgd door de universiteit, zonder financiële zorgen. Kamil koos voor een carrière in de financiële sector en Dorota werd beëdigd vertaler. “De stichting was een plek waar we groeiden in het geloof, blijvende vriendschappen opbouwden en elkaar vonden”, zeggen ze.
De stichting richt zich nu op het versterken van haar alumnivereniging, in het besef dat zij blijvend zoeken naar gemeenschap, geloofsvorming en mogelijkheden om iets terug te doen. “Ze hebben het nodig en ze willen het”, benadrukt priester Kowalczyk. “En dat is onze missie voor de toekomst. Deze plek bewijst dat geloof een gemeenschap kan opbouwen die standhoudt en levens verandert.”
