Een bijzondere gebeurtenis: broer en zus stappen op dezelfde dag in het katholieke huwelijksbootje, terwijl hun partners zich tijdens de viering bekeren. Dit maakten Myrthe (26) en Gerwin Hermanns (22) uit Lanaken afgelopen zomer mee. Voor beide jonge echtparen betekende de dubbelbruiloft veel meer dan een romantische ceremonie. “Het was een viering van familie, geloof en verbondenheid.”
Broer en zus komen uit een gezin van vijf kinderen en deelden altijd een goede band. “Het katholieke geloof speelde altijd een grote rol bij ons thuis”, begint Myrthe.
“We lazen de Bijbel met het gezin, gingen iedere zondag naar de kerk en ik en bezocht met mijn moeder en zus het vrouwenhuis van Opus Dei. We hebben dus een vrij traditionele geloofsopvoeding gehad. Eerst deed ik dingen omdat mijn familie ze deed, maar nu kies ik er bewust voor om samen met mijn partner de Bijbel te lezen, te bidden en over ons geloofsleven te praten.”
“Mijn geloofsontwikkeling verliep iets anders”, zegt Gerwin. “Rond mijn zeventiende werd het echt serieus, mede door mijn toenmalige vriendin – nu mijn vrouw – Vivian Snowdon (21), die protestants was. Dat zorgde ervoor dat ik als katholiek meer ging nadenken over mijn geloof, actiever betrokken raakte en persoonlijke gesprekken met een priester ging voeren.”
Voor zowel broer als zus was het belangrijk om een levenspartner te vinden met hetzelfde geloof, om samen te groeien en elkaar te steunen. Maar de echtgenoten van Myrthe en Gerwin hebben allebei een niet-katholieke achtergrond.
Myrthe: “Mijn man Kacper Haiss (27) had een evangelische achtergrond. Hij geloofde wel in het bestaan van een God, maar was hier niet actief mee bezig. Door onze familie en het meegaan naar de kerk dacht hij erover na en sprak hij priesters. Zo besloot hij, nog vóór ons huwelijk, katholiek te worden.”
Gerwin: “Mijn vriendin was baptist en haar ouders komen uit Canada. Vier jaar geleden ontmoette ik haar via een vriend, die vertelde dat zij ook christen was. In de eerste drie jaar spraken we regelmatig over ons geloof en leefden we ook als een christelijk koppel. Maar we bespraken alleen de dingen waarover we het eens waren.
Pas daarna begonnen we te praten over de moeilijke, diepgaande theologische vragen. Toen we serieus werden over trouwen, besloot zij het katholicisme stap voor stap te onderzoeken. Uiteindelijk kwam ze tot de overtuiging dat ze katholiek wilde worden.”
Hoe ontstond het idee om tegelijk te trouwen? “Mijn broertje en Vivian kondigden aan de keukentafel aan dat zij zich liet bekeren en dat er nog een ‘vervolgdeel’ zou komen”, legt Myrthe lachend uit. “Ik dacht meteen: ‘Oké, een volgend deel…? Bedoelen ze trouwen?’ Ik was zelf op dat moment al maanden volop mijn eigen bruiloft aan het plannen.”
Je deelt iets unieks, een herinnering die je de rest van je leven meedraagt.
Gerwin vult aan: “Eigenlijk was het Myrthe die naar ons toe kwam en zei: ‘Waarom doen we het niet samen?’ Dat was oorspronkelijk niet mijn idee. We fantaseerden over het geven van een groot feest en hoe leuk het zou zijn voor onze families. Dus al snel waren we het er toch over eens om het samen te doen. Ik en Vivian trouwden dus al twee maanden na onze verloving.”
Beide stellen bereidden zich goed voor op wat hen te wachten stond. “We volgden geloofs- en huwelijksvoorbereidingslessen. Het was goed om alles op een rijtje te hebben en te weten wat een katholiek huwelijk inhoudt”, zegt Myrthe.
Het burgerlijk huwelijk vond plaats op 11 juli in Lanaken, gevolgd door de kerkelijke inzegening in de Sint-Martinuskerk in Maastricht. Myrthe: “De viering was heel feestelijk. De kerk was bijna helemaal gevuld, op slechts een paar banken na. Het voelde zó bijzonder om dit samen te beleven.”
Hoogtepunten waren het uitwisselen van de ringen, het uitspreken van de geloften en het moment waarop Kacper en Vivian tegelijk hun eerste Communie en vormsel ontvingen. “Het is heel bijzonder om je oudere zus van zo dichtbij te zien trouwen”, vertelt Gerwin. “De huwelijksviering duurde twee uur, maar het vloog voorbij. Ook de rest van de dag leek in een oogwenk voorbij te gaan.”
De dubbele bruiloft bracht de nieuwbakken familieleden dichter bij elkaar. Myrthe: “Ik had eerder niet veel contact met Vivian, maar door het trouwen is dat veranderd. Het heeft onze band versterkt.” Gerwin: “Ook mijn band met Kacper is sterker geworden. Je deelt iets unieks, een herinnering die je de rest van je leven meedraagt.”
Het feest vond plaats in Kasteel Hoogenweerth in Maastricht, met gedeelde kosten en een gezamenlijke bruidstaart. Na het vieren gingen de twee “gesloopte” bruidsparen meteen door naar een twaalfdaagse huwelijksreis op de Canarische Eilanden. “We brachten daar afwisselend tijd met z’n vieren door en ook alleen met onze echtgenoten. Een fijne mix”, aldus Gerwin.
Zowel broer als zus gingen een echtelijke verbintenis aan op jongere leeftijd dan de gemiddelde Nederlander. Veel twintigers willen eerst ‘zichzelf beter leren kennen’ voordat ze zo’n grote stap zetten. Myrthe ziet dat anders.
“Je leert jezelf ook beter kennen door dit samen te doorlopen. Maar praat goed met elkaar over het geloof en zorg dat jullie op één lijn zitten als je wilt trouwen. Het gaat om een partner voor het leven: in goede en slechte tijden, voor altijd.”
“Het huwelijk dient ook als spiegel”, vult Gerwin aan. “Je leert elkaar kennen, maar ook jezelf, juist door God bij je relatie te betrekken. Het gaat niet alleen om emotie, maar om spirituele eenheid. Dat is een wereld van verschil.”
Hij legt nog meer nadruk op het spirituele aspect: “Voor mij is een relatie altijd ‘driedelig’, namelijk lichamelijk, emotioneel en geestelijk. Het geestelijke component is cruciaal. Zonder voel je je eenzaam. Samen geloven brengt je dichter bij elkaar én dichter bij God.”
“Sommige jongeren hebben een raar idee over het huwelijk”, vervolgt Gerwin. “Dat het alleen om liefde gaat. Ze daten vaak héél lang voordat ze besluiten te trouwen, of trouwen helemaal niet. Voor mij gaat het om samen heilig worden, elkaar ondersteunen en van elkaar houden, ongeacht wat er gebeurt. We hopen dat ons verhaal inspireert, om te laten zien dat trouwen geen rare stap is waar je lang mee moet wachten, maar juist een waardevolle keuze voor jezelf.”
 | Lees meer!Dit artikel is afkomstig uit Katholiek Nieuwsblad  van deze week. |
